مقاله بررسی اثرات ضد باکتری نانولیپوزوم های حاوی سیلیمارین بر استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۳ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان از صفحه ۸۶ تا ۹۵ منتشر شده است.
نام: بررسی اثرات ضد باکتری نانولیپوزوم های حاوی سیلیمارین بر استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استافیلوکوکوس اورئوس
مقاله سیلیمارین
مقاله کارایی محصور سازی
مقاله نانولیپوزوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فائزی زاده زهره
جناب آقای / سرکار خانم: قریب امیر
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزی مسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: باکتری استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین یکی از پاتوژن های مهم در علم پزشکی است. مطالعات مختلف نشان می دهد که برخی ترکیبات موثره گیاهی به شکل فرموله شده در یک سیستم حمل دارو نظیر نانولیپوزوم ها می توانند رشد باکتری های مقاوم را مهار نمایند. سیلیمارین ماده موثره گیاه دارویی خار مریم (Silybum mariunum L) می باشد. اهداف این مطالعه شامل تهیه و ارزیابی کارایی نانولیپوزوم های حاوی سیلیمارین در از بین بردن باکتری استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به آنتی بیوتیک در شرایط آزمایشگاهی بود.
روش بررسی: ابتدا نانولیپوزوم های حاوی سیلیمارین به کمک روش تبخیر فاز معکوس تهیه شدند و کارایی محصور سازی آن ها محاسبه گردید. سپس حداقل غلظت مهار کنندگی (MIC) محلول نانولیپوزومی حاوی سیلیمارین برای استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به آنتی بیوتیک با روش رقیق سازی متوالی اندازه گیری گردید. در نهایت به کمک رسم نمودار مرگ – زمان میزان مرگ باکتری مذکور در حضور سیلیمارین به شکل محصور در نانولیپوزوم ها و آزاد در غلظت برابر با MIC، مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: در این مطالعه میزان کارایی محصور سازی برای نانولیپوزوم های حاوی سیلیمارین ۸۳±۰٫۱۷ درصد تعیین گردید. حداقل غلظت مهار کنندگی شکل آزاد سیلیمارین و نیز محصور در نانولیپوزوم ها به ترتیب ۵۰۰ و ۱۲۵ میلی گرم بر لیتر گزارش شد. همچنین اثرات ضد باکتریایی نانولیپوزوم های حاوی سیلیمارین در زمان های یکسان بیش از شکل آزاد سیلیمارین بود.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که سیلیمارین محصور شده در نانولیپوزوم در مقایسه با فرم آزاد آن، به دلیل کارایی بالا می تواند به عنوان یک انتخاب مناسب در تحقیقات بالینی مربوط به درمان عفونت های ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس مورد استفاده قرار گیرند.