مقاله اپیدمیولوژی حیوان گزیدگی در استان قم، طی سالهای ۱۳۹۱- ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی قم از صفحه ۴۲ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: اپیدمیولوژی حیوان گزیدگی در استان قم، طی سالهای ۱۳۹۱- ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اپیدمیولوژی
مقاله بروز
مقاله حیوان گزیدگی
مقاله هاری
مقاله قم
مقاله ایران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ثقفی پور عابدین
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: پهلوانی سهیلا
جناب آقای / سرکار خانم: اکبری زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: حیوان گزیدگی یک معضل بهداشت عمومی به شمار می رود. افزایش روزافزون موارد حیوان گزیدگی به دلیل ایجاد بیماری هاری، تلفات در دام ها و خسارت های اقتصادی، از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه با هدف بررسی اپیدمیولوژی حیوان گزیدگی در استان قم صورت گرفت.
روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی- گذشته نگر بر روی پرونده افراد دچار حیوان گزیدگی از فروردین سال ۱۳۸۶ تا اسفند سال ۱۳۹۱ در استان قم انجام شد. داده های گردآوری شده، با استفاده از آزمون مربع کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معنی داری، p<0.05 در نظر گرفته شد.
یافته ها: در طی این ۶ سال، ۷۲۴۶ نفر مورد گزش حیوانات قرار گرفته بودند، ابتلا مردان (۸۹٫۶%) به طور معنی داری بیش از زنان بود (p<0.01). میانگین سن افراد گزیده شده، ۲۹٫۶±۱۵٫۷ سال برآورد شد. میزان کلی بروز، ۱۰۹٫۴ مورد در ۱۰۰ هزار نفر بود. حیوان گزیدگی در فصل بهار (۲۷٫۳%) به نسبت فصل های دیگر، شیوع بیشتری داشت و اغلب موارد (۶۱٫۷%) توسط سگ گزیده شده بودند. در اکثر موارد (۹۳٫۸%) اندام های مورد گزش دست و پا بود. سابقه واکسیناسیون در ۸۱٫۵% مصدومان به صورت سه نوبتی اعلام شد. بین محل سکونت و گونه حیوان گزنده، ارتباط معنی دار آماری مشاهده گردید (p<0.01).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه بروز حیوان گزیدگی در استان قم در مقایسه با سایر استان ها نسبتا بالا می باشد، لذا انجام اقدامات اساسی چون آموزش گروه های در معرض خطر، تشکیل کمیته اتلاف سگ های ولگرد، تقویت سیستم مراقبت و برنامه ایمن سازی ضروری به نظر می رسد.