مقاله اهمیت فاکتورهای پیش آگهی (ER, PR, P53) در سرطان پستان و ارتباط آنها با مرحله بیماری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۳ در مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از صفحه ۴۵۷ تا ۴۶۳ منتشر شده است.
نام: اهمیت فاکتورهای پیش آگهی (ER, PR, P53) در سرطان پستان و ارتباط آنها با مرحله بیماری
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان پستان
مقاله گیرنده های هورمونی
مقاله P53
مقاله فاکتورهای پیشگویی کننده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهیدثالث سودابه
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی ساره
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی سیماب سعیده
جناب آقای / سرکار خانم: قوام نصیری محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سرطان پستان شایعترین سرطان در میان زنان در ایران می باشد.عوامل متعددی از جمله وضعیت گیرنده های هورمونی و موتاسیون P53 بر پیش آگهی بیماران تاثیر می گذارند .در مطالعه حاضر فراوانی این عوامل و ارتباط آنها با سن بیمار، اندازه تومور و ابتلای غدد لنفاوی آگزیلا مورد بررسی قرار گرفته است.
روش کار: در این مطالعه همگروهی گذشته نگر توصیفی از سال ۱۳۸۲-۱۳۹۰، پرونده ۱۰۲۲ بیمار زن مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به بیمارستان امید مشهد مورد ارزیابی قرار گرفت. اطلاعات به دست آمده و مشخصات بیماران با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون کای دو، مقایسه و تجزیه و تحلیل شد.
نتایج: فراوانی گیرنده استروژن ۴۵٫۵%، گیرنده پروژسترون ۴۳٫۱ % و موتاسیون ۱۸٫۷% ,P53بود . در بررسی های انجام شده بین ابتلای غددلنفاوی آگزیلا و PR ارتباط معنی دارمنفی برقرار بود (p=0.006) به این معنا که با منفی بودن PR شانس ابتلای اگزیلا بیشتر می شد. بروز متاستاز با موتاسیون p53 ارتباط معنی داری داشت (p=0.005) و شانس متاستاز در گروه دارای موتاسیون بیشتر بود.وجود گیرنده هورمونی با سن رابطه معنی دار مثبت داشت یعنی با افزایش سن میزان بروز ER و PR افزایش نشان می داد (به ترتیب با p=0.00 و (p=0.01 وجود گیرنده استروژنی و پروژسترونی با یکدیگر همخوانی مستقیم داشتند (p=0.000). در خصوص وجود گیرنده های فوق و P53، در هر دو مورد ارتباط معکوس معنی داری وجود داشت (p=0.001)
نتیجه گیری: وجود موتاسیون P53 با بروز متاستاز و پیش آگهی بد در سرطان پستان همراه است .وضعیت گیرنده های هورمونی نیز می تواند شانس ابتلای اگزیلا را پیش بینی کند. بررسی وضعیت بیومارکرهای فوق در بدو تشخیص تا حدودی مشخص کننده عاقبت بیماری خواهد بود.