مقاله الگوی اعتقاد بهداشتی، تاثیر آموزش بر اساس الگوی اعتقاد بهداشتی بر وضعیت خوددرمانی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در آموزش بهداشت و ارتقای سلامت ایران (فارسی) از صفحه ۶۵ تا ۷۲ منتشر شده است.
نام: الگوی اعتقاد بهداشتی، تاثیر آموزش بر اساس الگوی اعتقاد بهداشتی بر وضعیت خوددرمانی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الگوی اعتقاد بهداشتی
مقاله آموزش
مقاله خوددرمانی
مقاله دانش آموزان متوسطه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موحد احسان
جناب آقای / سرکار خانم: شجاعی زاده داوود
جناب آقای / سرکار خانم: زارعی پور مرادعلی
جناب آقای / سرکار خانم: عارفی زهره
جناب آقای / سرکار خانم: شااحمدی فرامرز
جناب آقای / سرکار خانم: عامری محبوبه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: خوددرمانی اقدام به درمان بدون داشتن اطلاعات کافی در زمینه علائم و بیماری هاست و رفتاری است که طی آن شخص سعی می کند بدون کمک و نظر افراد حرفه ای بیماری خود را برطرف نماید. در این میان توجه به جمعیت دانش آموزان دبیرستان به دلیل واقع شدن در دوران حساس زندگی از اهمیت مضاعفی برخوردار است. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر آموزش بر اساس الگوی اعتقاد بهداشتی در خوددرمانی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان منوجان در استان کرمان بوده است.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی شاهددار تصادفی بر روی ۲۵۰ نفر از دانش آموزان پسر دبیرستان های شهرستان منوجان در سال ۱۳۹۰ بود. از طریق نمونه گیری دومرحله ای، دانش آموزان به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند (هر گروه ۱۲۵ نفر). روش گردآوری داده ها، پرسشنامه تنظیم شده بر اساس الگوی اعتقاد بهداشتی و چک لیست عملکرد دانش آموزان در خصوص مصرف خودسرانه داروها بود. قبل و پس از انجام مداخله آموزشی، پرسشنامه برای هر دو گروه تکمیل شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کای- اسکوئر، تی مستقل و زوجی و با استفاده از نرم افزار SPSS18 استفاده شد.
یافته ها: میانگین و انحراف معیار سن گروه آزمون و شاهد به ترتیب ۱۶٫۹۶±۱٫۶ و ۱۵٫۹۳±۱٫۲ بود. در سازه های آگاهی و منافع درک شده در دو گروه مورد و شاهد قبل و بعد از مداخله تفاوت آماری معنادار دیده نشد ولی در سازه های حساسیت، شدت و موانع درک شده قبل و بعد از مداخله آموزشی تفاوت معنی داری به دست آمد. عملکرد دانش آموزان نیز در زمینه خوددرمانی کاهش پیداکرده بود.
نتیجه گیری: با افزایش آگاهی، حساسیت، شدت و منافع درک شده و کاهش موانع درک شده دانش آموزان جهت مصرف خودسرانه داروها، عملکرد در زمینه خوددرمانی کمتر شده است؛ که تاثیر و کارایی الگوی اعتقاد بهداشتی را در دانش آموزان در زمینه مصرف خودسرانه دارو نشان می دهند. پیشنهاد می شود بیشتر بر اهمیت لزوم آموزش و ارتقای سطح دانش در زمینه مصرف داروها تاکید شود. در ضمن زمینه های فرهنگی، خانوادگی و عوامل موثر بر تغییر نگرش و آگاهی بررسی شوند تا در نهایت به عملکرد صحیح دست یافت.