مقاله ارزیابی ۲۰ ژنوتیپ جو در شرایط خشکی انتهای فصل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی (علوم کشاورزی) از صفحه ۹۱ تا ۱۰۳ منتشر شده است.
نام: ارزیابی ۲۰ ژنوتیپ جو در شرایط خشکی انتهای فصل
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تراوایی غشای سلولی
مقاله شاخص کلروفیل
مقاله قطع آبیاری
مقاله محتوای نسبی آب برگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تجلی حمید
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی سیدغلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: برادران رضا
جناب آقای / سرکار خانم: صابری محمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: آرزمجو الیاس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور ارزیابی واکنش ژنوتیپ های امیدبخش جو به تنش خشکی انتهای فصل، تعداد ۲۰ ژنوتیپ جو در دو محیط تنش دار و بدون تنش، طی یک آزمایش مزرعه ای در مرکز تحقیقات کشاورزی خراسان جنوبی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و در سه تکرار در سال زراعی ۸۷-۸۶ مورد مقایسه قرار گرفتند. عوامل آزمایش شامل تنش خشکی در دو سطح شامل شاهد (آبیاری کامل) و قطع آبیاری در مرحله ۵۰ درصد ظهور سنبله، و ۲۰ ژنوتیپ امیدبخش جو بودند. قطع آبیاری باعث کاهش عملکرد دانه به میزان ۱۴٫۶۴ درصد و عملکرد بیولوژیک به میزان ۸٫۱۲ درصد در مقایسه با تیمار آبیاری کامل گردید. صفات طول پدانکل، ارتفاع بوته و مساحت برگ پرچم به ترتیب به میزان ۱۲٫۴، ۷٫۶۵ و ۲۴ درصد نسبت به آبیاری کامل کاهش پیدا کرد. همچنین، تنش خشکی منجر به افزایش شاخص کلروفیل، تراوایی غشای سلول و کاهش محتوی نسبی آب برگ پرچم گردید. بین ژنوتیپ های مورد بررسی تفاوت معنی داری از لحاظ عملکرد بیولوژیک مشاهده نشد ولی ژنوتیپ ۱۸ از لحاظ عملکرد دانه، بیشترین (۵۹۹۷٫۲ کیلوگرم در هکتار) و ژنوتیپ ۱۶ کمترین عملکرد دانه (۳۴۲۰٫۸ کیلوگرم در هکتار) را به خود اختصاص دادند. ژنوتیپ های ۵ و ۱۳ دارای بیشترین میزان کلروفیل و ژنوتیپ ۸ نیز بیشترین مقدار محتوای نسبی آب برگ (۸۰٫۷ درصد) را داشتند. بر اساس نتایج این آزمایش، ژنوتیپ های ۱۸ و ۲۰ در هر دو شرایط آبیاری و تنش خشکی عملکرد مطلوبی داشتند.