مقاله ارزیابی ﮊنوتیپ های گندم نان تحت شرایط دیم و آبیاری تکمیلی از نظر عملکرد دانه و اجزای آن در منطقه مراغه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۱ در اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی (علوم کشاورزی) از صفحه ۲۸۹ تا ۳۰۲ منتشر شده است.
نام: ارزیابی ﮊنوتیپ های گندم نان تحت شرایط دیم و آبیاری تکمیلی از نظر عملکرد دانه و اجزای آن در منطقه مراغه
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تعداد دانه در سنبله
مقاله شاخص برداشت
مقاله گندم
مقاله وزن هزار دانه
مقاله ویگور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مقتدر الهام
جناب آقای / سرکار خانم: روستایی مظفر
جناب آقای / سرکار خانم: فرامرزی علی
جناب آقای / سرکار خانم: جعفرزاده جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: دست بری رقیه
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامی رسول
جناب آقای / سرکار خانم: خورشیدی بنام محمدباقر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور مطالعه عملکرد دانه و اجزای آن در ﮊنوتیپ های گندم تحت شرایط دیم و آبیاری تکمیلی، این پژوهش با ۱۶ لاین و رقم در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی ۸۸-۱۳۸۷ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه انجام گرفت. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که بین ژنوتیپ های مورد مطالعه در محیط آزمایشی از نظر صفات تعداد پنجه بارور، ارتفاع بوته، طول سنبله، طول پدانکل، طول غلاف برگ پرچم، تعداد سنبلچه بارور، تعداد سنبلچه غیر بارور، تعداد دانه در سنبله، وزن دانه در سنبله، تعداد روز تا سنبله دهی، ویگور (قدرت رشد) در مرحله ساقه دهی، شاخص برداشت، و وزن هزار دانه اختلاف معنی داری وجود داشت. در شرایط دیم بیشترین میزان عملکرد دانه مربوط به لاین های شماره ۴ (19-142a 61/3/F35.70/MO73//1D13.1/MLT) و رقم آذر ۲ با ۱۸۹۵ و ۱۸۷۸ کیلوگرم در هکتار و با یک بار آبیاری در زمان کشت لاین های شماره ۴ و ۷ (YUMAI13/5/NAI60/3/14.53/ODIN//CI13441) به ترتیب با ۲۱۳۲ و ۲۲۸۵ کیلوگرم در هکتار عملکرد دانه بیشتری داشتند. تجزیه خوشه ای به روش ward، ژنوتیپ های مورد مطالعه را در محیط دیم و آبیاری تکمیلی به ترتیب در چهار و سه گروه متمایز نمود. نتایج تجزیه علیت در شرایط دیم نشان داد که صفات ویگور در مرحله ساقه دهی، شاخص برداشت و تعداد دانه در سنبله بیشترین اثر مستقیم مثبت را بر عملکرد داشتند. همچنین در شرایط آبیاری تکمیلی بیشترین اثر مستقیم مثبت روی عملکرد، مربوط به صفت شاخص برداشت و وزن هزار دانه بود.