مقاله ارزیابی کمی و کیفی اسانس دو گونه مرزنجوش وحشی (.Origanum vulgare L) و مرزنجوش اروپایی (.Origanum majorana L) در ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در گیاهان دارویی از صفحه ۱۶۳ تا ۱۷۱ منتشر شده است.
نام: ارزیابی کمی و کیفی اسانس دو گونه مرزنجوش وحشی (.Origanum vulgare L) و مرزنجوش اروپایی (.Origanum majorana L) در ایران
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله .Origanum vulgare L. ،Origanum majorana L
مقاله ترانس کاریوفیلن
مقاله ترپینولن-۴-ال
مقاله سزکویی ترپن ها
مقاله مونوترپن ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طهماسبی سمیه
جناب آقای / سرکار خانم: مجد احمد
جناب آقای / سرکار خانم: مهرآفرین علی
جناب آقای / سرکار خانم: جنوبی پریسا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مرزنجوش گیاهی متعلق به خانواده نعناعیان و از گیاهان دارویی و اسانس دار مهمی می باشد که در اکثر نقاط دنیا استفاده می شود.
هدف: هدف از انجام این تحقیق شناسایی و مقایسه ترکیبات و مقدار اسانس گونه های مرزنجوش وحشی و اروپایی به منظور مشخص نمودن مهم ترین ترکیبات دارویی آن ها است.
روش بررسی: دو گونه مهم از سرده مرزنجوش شامل Origanum vulgare L. و Origanum majorana L. در ابتدای تیر ماه سال ۱۳۹۲ از مزرعه تحقیقاتی پژوهشکده گیاهان دارویی با چهار تکرار جمع آوری شد. اسانس گیری از اندام هوایی خشک شده دو گونه مذکور به روش تقطیر با آب صورت گرفت و اجزای اسانس با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی گازی (GC) و کروماتوگرافی گازی متصل به طیف نگار جرمی (GC/MS) شناسایی شدند.
نتایج: آنالیز اسانس گیاهان نشان داد که میزان اسانس در گونه O. vulgare برابر ۰٫۱۳ درصد در ماده خشک بود و ترکیبات ترانس کاریوفیلن (۲۱٫۴۶ درصد)، جرماکرن –  D(18.99 درصد) و (E, E-a) فارنسن (۹٫۱۲ درصد) به ترتیب بیشترین اجزای اسانس بودند. همچنین در گونه O. majorana میزان اسانس برابر ۱٫۰۹ درصد در ماده خشک بود و ترکیبات ترپینولن-۴- ال (۲۳٫۱۱ درصد)، g-ترپینن (۱۳٫۹۴ درصد) و a– ترپینن (۸٫۱۱ درصد) به ترتیب بیشترین اجزای اسانس را تشکیل می دادند.
نتیجه گیری: به طور کلی هر دو گونه در مقدار، گروه ترکیبات و مهم ترین ترکیب اسانس نسبت به هم متفاوت بودند. در گونه O. vulgare با مقدار اسانس کمتر، ترکیبات سزکویی ترپن های هیدروکربنی با ۶۹٫۱۸ درصد بیشترین اجزای اسانس را تشکیل می دادند، در حالی که در گونه O. majorana با میزان اسانس بیشتر، ترکیبات مونوترپن های هیدروکربنی با ۴۲٫۵۳ درصد بخش عمده اجزای اسانس را به خود اختصاص دادند.