مقاله ارزیابی پلی مورفیسم های رایج ژن CYP2C19 در بیماران تحت درمان با داروی کلوپیدوگرل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در فصلنامه پژوهشی خون از صفحه ۱۹۰ تا ۱۹۶ منتشر شده است.
نام: ارزیابی پلی مورفیسم های رایج ژن CYP2C19 در بیماران تحت درمان با داروی کلوپیدوگرل
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلوپیدوگرل
مقاله ژنتیک پلی مورفیسم
مقاله CYP2C19 انسانی
مقاله بیماری ایسکمیک قلبی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پوپک بهزاد
جناب آقای / سرکار خانم: تقدیسی شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: معید حیدری
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح پرویز
جناب آقای / سرکار خانم: خسروی پور گلاره
جناب آقای / سرکار خانم: بلوری شیرین
جناب آقای / سرکار خانم: گلکار طلوع

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف:کلوپیدوگرل، یکی از رایج ترین داروهای ضد پلاکتی می باشد که در موارد متعددی از جمله جلوگیری از ایسکمی عروقی در بیماران آترواسکلروتیک، سندروم کرونری حاد و نیز پیشگیری از ترومبوز، مورد استفاده قرار می گیرد. اما کلوپیدوگرل باید توسط آنزیم CYP2C19 به متابولیت فعال خود تبدیل شود تا اثرات خود را داشته باشد که با توجه به پلی مورفیسم آن، اثرات دارو در افراد مختلف متفاوت است. لذا هدف از این مطالعه، بررسی فراوانی پلی مورفیسم های رایج ژن CYP2C19 در جمعیت ایرانی به منظور تعیین دوز داروی کلوپیدوگرل بود.
مواد و روش ها: مطالعه به روش مقطعی بر روی بیماران مبتلا به بیماری قلبی عروقی تحت درمان با کلوپیدوگرل در تابستان ۱۳۹۲ در آزمایشگاه پیوند انجام شد. پلی مورفیسم های ژن
CYP2C19 به روش PCR-RFLP مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها توسط آزمون کای دو و ۱۳ SPSS، تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: مطالعه روی ۱۵۴ بیمار انجام شد. محدوده سنی بیماران ۱۲٫۹±۵۹ سال بود که ۵۵٫۲% آن ها مذکر بودند. ۷۲٫۷% از بیماران ژنوتیپ نرمال،۲۳٫۴% موتاسیون به صورت هتروزیگوت و ۳٫۹% موتاسیون به صورت هموزیگوت آلل ۲ را داشتند.
نتیجه گیری:نتایج تحقیق نشان می دهد که کاربرد توصیه های سازمان غذا و دارو در کشور ایران، بیش از کشورهای دیگر می تواند مفید باشد. پزشکان باید با شناسایی بیمارانی که خطر بالای پدیده های ترومبوز را با درمان داروی ضد پلاکتی پلاویکس دارند، به سمت استفاده از داروهای ضد پلاکتی دیگر و یا استفاده از دوزهای متغیر که دارای متابولیت های ضعیفی هستند، مشاوره دهند.