مقاله ارزیابی هیدروشیمیایی و کیفی آب آب بندهای منتخب استان مازندران به منظور امکان سنجی توسعه آبزی پروری۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در شیلات از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: ارزیابی هیدروشیمیایی و کیفی آب آب بندهای منتخب استان مازندران به منظور امکان سنجی توسعه آبزی پروری۲
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آب بند
مقاله آبزی پروری
مقاله کپورماهیان
مقاله مازندران
مقاله هیدروشیمی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جمالی زهره
جناب آقای / سرکار خانم: جوزی سیدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: هدایتی فرد مسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تعداد زیادی مزرعه ماهی، آب بندان و استخر طبیعی بزرگ در نواحی شمالی ایران به خصوص در مازندران وجود دارد. جایی که یکی از مهم ترین استان ها برای پرورش ماهیان گرمابی مثل کپورماهیان (Cyprinidae) می باشند. از طرفی کیفیت آب و کنترل آن مهم ترین فاکتورها در پرورش ماهی می باشند و پرورش موفق ماهی، از تعادل شیمیایی آب متاثر می شود. در این پژوهش به منظور بررسی امکان توسعه آبزی پروری و افزایش تولیدات ماهیان گرمابی، پارامترهای هیدروشیمیایی در دو آب بند طبیعی مطالعه شدند و فاکتورها با یکدیگر و همچنین با شرایط استاندارد مقایسه شدند. پارامترهای هیدروشیمیایی و کیفی آب در دو اکوسیستم طبیعی کوسه آب بند (در غرب منطقه) و سر آب بندان (در شرق منطقه)، هر دو با مساحت نزدیک به ۲۰۰ هکتار، مطالعه گردیده و نتایج به دست آمده با یکدیگر و همچنین با شرایط استاندارد مقایسه شدند. هیچ یک ذخیره سازی ماهی نداشتند. در بهار و تابستان، فصل های معمول آبزی پروری، فاکتورهای هیدروشیمیایی مانند قلیائیت، سختی، یون آمونیوم، نیتریت، نیترات، فسفات، T.D.S، EC، pH، ۵BOD،DO و COD، کدورت آب یا NTU و بعضی فلزات سنگین مثل Zn،Fe و Pb و نیز دمای آب و هوا به وسیله روش های استاندارد ارزیابی شدند. نتایج تفسیر و بررسی شدند و با مقادیر استاندارد کیفیت آب برای آبزی پروری مقایسه شدند. نتایج نشان دادند، میزان بیش تر فاکتورهای شیمیایی در هر دو آب بند در محدوده نرمال و اپتیمم بودند و خارج از نرم بودن تعداد کمی از پارامترها به دلیل نبود هر گونه مدیریت شیلاتی و یا زیست محیطی، کاملا طبیعی می باشد. پرورش دهندگان ماهی نمی توانند کیفیت آب را در استخرهای طبیعی خیلی زیاد بهبود بخشند، اما می توانند با اعمال مدیریت صحیح، پارامترهای ذکر شده را کنترل نمایند. میزان بعضی فاکتورها و فلزات سنگین از آب های ورودی و نوع بستر استخرها تاثیر می پذیرد. نتایج همچنین نشان می دهد اکوسیستم در هر دو آب بند به نسبت پایدار است و شرایط نرمال برای پرورش کپورماهیان وجود دارد، اما می تواند بهبود یابد.