مقاله ارزیابی سمیت نانو میله های اکسید آهن بر رده سلولی L929 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته اول بهمن ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۴ منتشر شده است.
نام: ارزیابی سمیت نانو میله های اکسید آهن بر رده سلولی L929
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نانو میله های اکسید آهن
مقاله زیست پذیری
مقاله مرگ سلولی
مقاله MTT

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسم پور سریه
جناب آقای / سرکار خانم: شکرگزار محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: قاسم پور رقیه
جناب آقای / سرکار خانم: علی پور محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: کاربردهای عمده نانو فن آوری در صنعت، کشاورزی، بیولوژی و پزشکی رو به افزایش است. با توجه به گستره وسیع نانو ساختار ها در علوم پزشکی، این پژوهش با هدف ارزیابی سمیت سلولی نانو ذرات اکسید آهن از طریق مقایسه میزان زیست پذیری و آپوپتوز سلولی، انجام شد.
روش ها: در این مطالعه، نانو میله ها به روش هم رسوبی ساخته شدند. برای تعیین اندازه و شکل نانو ساختار ها، از میکروسکوپ الکترونی عبوری و میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده شد. دوزهای ۲۰۰ mg/kg و ۸۰۰ نانو میله ها با پوشش اوره و پلی اتیلن گلیکول و به شکل اصلاح شده و نشده، در ۴۸ و ۷۲ ساعت از طریق آزمون MTT مورد ارزیابی سمیت قرار گرفتند.
یافته ها: نانو میله های اکسید آهن با پوشش اوره، به شکل میله ای با اندازه طولی ۱۵۰nm و اندازه قطر ۱۵nm و نانو میله های اکسید آهن با پوشش PEG (Polyethylene glycol) دارای طول ۱۵۰nm و قطر ۲۳nm بودند. زیست پذیری سلول های قرار گرفته در معرض نانو میله های اکسید آهن اصلاح نشده، نسبت به نوع اصلاح شده آن کمتر بود. این سمیت، با افزایش دوز روند صعودی نشان داد. زیست پذیری سلول های قرار گرفته در معرض نانو میله های اکسید آهن با پوشش PEG کمتر از نانو میله های دارای پوشش اوره بودند.
نتیجه گیری: افزایش مرگ سلولی توسط نانو میله های اصلاح نشده، می تواند ناشی از تشکیل حلقه پروتئینی به دور این نانو میله ها در محیط حاوی پروتئین باشد. علاوه بر این، افزایش مرگ سلولی توسط نانو میله های دارای پوشش PEG در مقایسه با اوره، بیانگر تاثیر نوع پوشش و نوع سلول مورد مطالعه بر سمیت سلولی آن ها است.