مقاله ارزیابی جنبه های مختلف آنتاگونیستی Pythium oligandrum درکنترل بیولوژیک Rhizoctonia solani عامل بیماری مرگ گیاهچه چغندرقند در آزمایشگاه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در تحقیقات بیماری های گیاهی از صفحه ۵۱ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: ارزیابی جنبه های مختلف آنتاگونیستی Pythium oligandrum درکنترل بیولوژیک Rhizoctonia solani عامل بیماری مرگ گیاهچه چغندرقند در آزمایشگاه
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کنترل بیولوژیک
مقاله چغندرقند
مقاله R. solani ،P.oligandrum

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرخی فریبرز
جناب آقای / سرکار خانم: حاجیان شهری محمد
جناب آقای / سرکار خانم: سالاری محمد
جناب آقای / سرکار خانم: روحانی حمید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چغندرقند، از مهم ترین محصولات زراعی ایران است و بیماری های مرگ گیاهچه و پوسیدگی ریشه ناشی از R. solani از مهمترین علل کاهش عملکرد چغندرقند، می باشند. در این تحقیق جنبه های مختلف آنتاگونیستی ۶ جدایه از P. oligandrumدر کنترل R. solaniبا روش هایآزمایشگاهی شامل بررسی های میکروسکوپی نحوه ارتباط هیفی، رقابت غذایی، اثر متابولیت های گازی فرار، اثر ترشحات مایع خارج سلولی در محیط کشت مصنوعی، خاک و وجود متابولیت های ضد قارچی مقاوم به حرارت در محیط کشت مصنوعی ارزیابی شدند. در بررسی های میکروسکوپی رفتار هیف P. oligandrum به شکل پیچیدن به دور هیف، چروکیدگی و جداشدن پروتوپلاست از دیواره سلولی، تشکیل اووسپور بر روی و داخل هیف R. solani دیده شد. در سایر آزمایش ها، جدایه های تربت جام و مشهد آنتاگونیست بیشترین قابلیت رقابت غذایی با R. solani را در محیط کشت داشتند و متابولیت های گازی فرار کلونی ۳۶ ساعته جدایه تربت جام آنتاگونیست با۴۱٫۵۶ درصد بیشترین تاثیر را در بازدارندگی از رشد میسلیوم R. solani داشت. بررسی کارایی ترشحات مایع خارج سلولی P. oligandrum در ممانعت از رشد میسلیوم R. solani در محیط کشت نشان داد جدایه مشهد با ۳۱٫۷۱ درصد بیشترین بازدارندگی از رشد R. solani و غلظت های۳۰%، ۴۰% و۵۰% ترشحات مایع خارج سلولی جدایه تربت جام بیشترین اثر بازدارندگی از رشد R. solani را در محیط کشت داشتند. در بررسی کارایی ترشحات مایع خارج سلولی P. oligandrum در ممانعت از رشد میسلیوم R. solani در خاک مشخص شد، تیماری که خاک مورد استفاده در آن تنها با اینوکولوم P. oligandrum آلوده شده بود با ۰۹٫۳۲ درصد بیشترین تاثیر را در بازدارندگی از رشد میسلیوم R. solani داشت. همچنین جدایه تربت جام، با ۳۶٫۷۱ درصد بیشترین بازدارندگی از رشد R. solani را در آزمون مقایسه توانایی تولید متابولیت های ضد قارچی مقاوم به حرارت در محیط کشت، را داشت.