مقاله ارزشیابی مواجهه شغلی کارگران با مونومر وینیل کلراید در دو صنعت پلاستیک سازی تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت ها از صفحه ۲۵۹ تا ۲۶۶ منتشر شده است.
نام: ارزشیابی مواجهه شغلی کارگران با مونومر وینیل کلراید در دو صنعت پلاستیک سازی تهران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صنعت پلاستیک
مقاله مونومر وینیل کلراید
مقاله پایش فردی
مقاله ارزیابی ریسک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طایفه رحیمیان رعنا
جناب آقای / سرکار خانم: رضازاده آذری منصور
جناب آقای / سرکار خانم: جعفری محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: سوری حمید
جناب آقای / سرکار خانم: سرانجام بهزاد
جناب آقای / سرکار خانم: توکل الهه
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: رشد صنعت پلاستیک در چند دهه اخیر بسیار چشمگیر بوده است. پلیمر وینیل کلراید یکی از پرکاربردترین پلاستیک ها در جهان می باشد که در طی فرایندهای حرارتی، مونومر وینیل کلراید آزاد می گردد. این مطالعه با هدف ارزشیابی مواجهه شغلی و تخمین میزان ریسک مواجهه کارگران با مونومر وینیل کلراید انجام گردید.
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی و مقطعی می باشد که بر روی ۱۰۰ نفر از کارگران دو کارخانه پلاستیک سازی شهر تهران (A,B) انجام پذیرفت. برای تعیین غلظت مونومر وینیل کلراید در هوای تنفسی، نمونه های هوا توسط روش بهینه شده موسسه ملی بهداشت و امنیت شغلی آمریکا به شماره ۱۰۰۷ انجام گردید. پارامترهای شرایط جوی هوا شامل دما، فشار، سرعت جریان و رطوبت نسبی همزمان با نمونه برداری اندازه گیری شد. ارزیابی ریسک کمی کارگران بر اساس دو معیار مرگ و میر استاندارد شده و ریسک بروز سرطان انجام شد. تجزیه و تحلیل یافته ها با نرم افزار آماری SPSS نسخه ۱۹ انجام گرفت.
یافته ها: پارامترهای جوی در کارخانه های A و B به ترتیب برای رطوبت نسبی ۴۳٫۷۷±۱۶٫۷۱ و ۳۷٫۱۶±۱۴٫۴۵ درصد، دمای هوا ۲۰٫۹۵±۳٫۳۴ و ۲۱٫۰۵±۲٫۲۰ سانتی گراد، فشار هوا ۸۷٫۴۸±۰٫۵۴ و ۸۷٫۴۱±۰٫۶۴ کیلو پاسکال و سرعت جریان هوا ۰٫۱۳±۰٫۰۸ و ۰٫۱۰±۰٫۰۶ متر بر ثانیه اندازه گیری شد. میزان مونومر وینیل کلراید در هوای استنشاقی کارگران کارخانه های A و B به ترتیب ۱٫۰۱±۰٫۵۱ و ۰٫۳۶±۰٫۲۰ بر حسب ppm اندازه گیری شد. میزان ریسک کمی بر اساس مرگ و میر استاندارد شده در افراد مواجهه یافته ۱٫۰۶±۰٫۰۳ برابر جمعیت بدون مواجهه با برآورد شد. میزان ریسک بروز سرطان بر اساس معیار های محاسباتی سازمان سیستم اطلاعات جامع ریسک به ازای هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت مواجهه یافته محاسبه گردید که همبستگی آماری بین دو میزان ریسک برابر R2=0.88 بدست آمد.
نتیجه گیری: مواجهه فردی ۳۱ درصد کارگران بیشتر از حد آستانه تماس شغلی (۱ppm) بوده است. در تحقیق حاضر، میانگین مواجهه فردی با مونومر وینیل کلراید در مقایسه با مطالعات سال های گذشته انجام شده کمتر و قابل قیاس با مطالعات اخیر می باشد. نتایج این مطالعه به وضوح مخاطرات شغلی کارگران را در شرایط رکود تولید فعلی خاطر نشان می سازد و از این رو به کارگیری سیستم-های کنترلی فنی مهندسی به ویژه با رونق اقتصادی پیش بینی شده در سال های آتی، برای تامین سلامت و تندرستی کارگران الزامی می باشد.