مقاله ارتباط بین جهش ژن و بیان پروتئین بتادفنسین- ۱۲۶ با ناباروری ناشناخته در مردان ایرانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۳۱ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: ارتباط بین جهش ژن و بیان پروتئین بتادفنسین- ۱۲۶ با ناباروری ناشناخته در مردان ایرانی
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بتا دفنسین ۱۲۶
مقاله ناباروری ناشناخته در مردان
مقاله گلیکوکالیکس
مقاله اسپرماتوژنز
مقاله جهش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رستمی چایجان مارال
جناب آقای / سرکار خانم: صباغیان مرجان
جناب آقای / سرکار خانم: علیخانی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: صحرانشین سامانی فاضل
جناب آقای / سرکار خانم: سلمان یزدی رضا
جناب آقای / سرکار خانم: المدنی سیدنوید
جناب آقای / سرکار خانم: محسنی میبدی آناهیتا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: بتا دفنسین ۱۲۶ انسانی یک گلیکوپروتئین کوچک کاتیونی (۱۲کیلو دالتون) بسیار غنی از سیستئین است. ژن این پروتئین در انسان بر روی انتهای تلومری بازوی کوتاه کروموزوم ۲۰ قرار دارد. بیان بالایی از این پروتئین در اپیدیدیم گزارش شده است. این پلی پپتید سطح سلول های اسپرم را در حین عبور از اپیدیدیم پوشش می دهد. از آنجا که بتا دفنسین ۱۲۶ در بلوغ و ظرفیت پذیری اسپرم موثر است، می تواند نقش مهمی در ناباروری ناشناخته درمردان ایفا نماید. پژوهش حاضر برای بررسی رابطه بین جهش در ژن بتا دفنسین ۱۲۶ و ناباروری ناشناخته در مردان طراحی شده است.
مواد و روش ها: در این مطالعه مورد- شاهد جهش دو نوکلئوتیدی سیتوزین۳۱۲۱ و ۳۱۲۲ در اگزون ۲ ژن DEFB126 در ۳۵ مرد ایرانی با ناباروری ناشناخته و ۴۰ مرد بارور با اسپرموگرام طبیعی به عنوان گروه کنترل مراجعه کننده به پژوهشگاه رویان بررسی شد. در این مطالعه روش های SSCP و تعیین توالی برای یافتن تغییر در ژن مورد استفاده قرار گرفت. روش الایزا برای ارزیابی بیان این پروتئین در سطح سلول های اسپرم انجام شد.
یافته ها: بررسی داده های ژنتیکی نشان داد که ۲۸٫۶ درصد از مردان با ناباروری ناشناخته و ۷٫۵ درصد از گروه کنترل دارای ژنوتیپ هموزیگوت جهش دار
del/del می باشند. فراوانی جهش به طور معنی داری در گروه بیمار بیشتر از گروه کنترل بود (<p 0.05). بیان این پروتئین در مردان با ژنوتیپ هموزیگوت del/del نسبت به سایر ژنوتیپ ها کمتر است (<p0.005).
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان می دهد که این تغییر رایج در توالی ژن DEFB126 عامل موثری بر عملکرد سیستم تولید مثلی می باشد. در نتیجه مردان با ژنوتیپ هموزیگوت جهش دار نسبت به مردانی که آلل هموزیگوت طبیعی را دارا می باشند قدرت باروری کمتری دارند