مقاله ادراک مربیان بالینی پرستاری از موانع آموزش بالینی چالش ها و راهکارها: یک مطالعه کیفی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در تحقیقات کیفی در علوم سلامت از صفحه ۱۳۴ تا ۱۵۴ منتشر شده است.
نام: ادراک مربیان بالینی پرستاری از موانع آموزش بالینی چالش ها و راهکارها: یک مطالعه کیفی
این مقاله دارای ۲۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش بالینی
مقاله پرستاری
مقاله مطالعه کیفی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عباس زاده عباس
جناب آقای / سرکار خانم: برهانی فریبا
جناب آقای / سرکار خانم: سبزواری سکینه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تجربه آموزش بالینی امکان به کارگیری مبانی نظری و پذیرش نقش حرفه ای را فراهم می سازد و انتظار می رود که فرصتی را برای کسب توانمندی های لازم فراهم کند. شناخت مسایل آموزش بالینی و رفع و اصلاح مشکلات در تربیت افراد کارآمد نقش بسزایی دارد. مطالعه حاضر به منظور بررسی درک مدرسین پرستاری از آموزش بالینی، چالش ها و راهکارها انجام شده است.
روش: پژوهش حاضر از نوع کیفی- توصیفی است. مشارکت کنندگان ۱۴ نفر از استادان دانشکده پرستاری بودند و نمونه گیری به صورت مبتنی بر هدف و تارسیدن به اشباع داده ها انجام شد. جمع آوری داده ها با روش مصاحبه بود. تمام مصاحبه ها ضبط، دست نویس و سپس خط به خط تحلیل شد. از نرم افزارOne Note نسخه ۲۰۱۰ برای ثبت مصاحبه ها و کدهای استخراج شده و به منظور تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوای آشکار استفاده شد.
یافته ها: از تجزیه و تحلیل داده ها ۴ درون مایه و ۹ طبقه حاصل شد که شامل عرصه نمود پتانسیل های یادگیری در عمل (ارایه توان استاد و ارایه توان دانشجو)، مواجهه با تعارضات کار واقعی (برنامه ریزی غیر موثر، موانع اجرایی کسب مهارت بالینی)، آموزش بالینی کارآمد (برنامه ریزی انعطاف پذیر ارزشیابی محور، استاد بالینی موثر، گذر از وابستگی به سمت استقلال در عمل)، چالش های حرفه ای در آینده (حرفه گریزی، محیط مراقبتی نا امن) بودند.
نتیجه گیری: برنامه ریزی مناسب جهت آموزش موثر در روند کسب مهارت های بالینی توصیه می شود. در این راستا جذب و به کارگیری استادان بالینی مجرب، تلاش در جهت بهسازی محیط آموزشی، توسعه همکاری بین مدرسین و بخش های بالینی و تلاش در جهت بهسازی محیط آموزشی می تواند تاثیر بسزایی داشته باشد. توجه به رفتارهای ورودی، هماهنگی و تناسب بین محتوای آموزش تئوری و مباحث عملی نیز از جمله مواردی است که به بهبود آموزش بالینی منجر می شود.