مقاله اجزا و مدل های متداول سنجش دارایی های فکری (مقاله مروری) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۱ در مدیریت اطلاعات سلامت از صفحه ۷۴۴ تا ۷۵۶ منتشر شده است.
نام: اجزا و مدل های متداول سنجش دارایی های فکری (مقاله مروری)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرمایه فکری
مقاله سرمایه انسانی
مقاله سرمایه ساختاری
مقاله سرمایه رابطه ای

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامی سوسن
جناب آقای / سرکار خانم: رجایی پور سعید
جناب آقای / سرکار خانم: یارمحمدیان محمدحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
دنیای کنونی، عصر دانایی است. مواهب و دارایی های طبیعی و مشهود کلید کامیابی جوامع و سازمان ها نیستند، بلکه برخورداری و مدیریت سرمایه های نامشهود موجود در عرصه پرتلاطم و چالش برانگیز سازمان ها، رمز موفقیت آن ها محسوب می شود. سازمان هایی که بتوانند این دارایی های نامشهود را به خوبی تشخیص دهند و آن ها را مدیریت کنند، نسبت به رقبایشان از عملکرد بهتری برخوردار خواهند بود. جهت مدیریت این دارایی ها، لازم است سازمان ها از وضعیت کنونی خود مطلع شده و برای رفع نقص و کمبودهایشان اقدامات لازم را به عمل آورند. هدف از این مقاله، بررسی و مقایسه اجزا و مدل های متداول سرمایه فکری در سازمان بود. این پژوهش با استفاده از مرور کتابخانه ای و اینترنتی منابع فارسی و لاتین به مقایسه اجزا و مدل های متداول سرمایه فکری پرداخت.
سرمایه انسانی شامل دانش، مهارت و تجربه های کارکنان، مدیران و پاسخ موثر آن ها به آینده است و منبع بازسازی استراتژیک، نوآوری و خلاقیت می باشد. سرمایه ساختاری به یادگیری و دانش مقرر در فعالیت های روزمره اطلاق می گردد و زیرساختار حمایتی سرمایه انسانی محسوب می شود. سرمایه رابطه ای نشان دهنده روابط رسمی و غیر رسمی یک سازمان با ذی نفعان خارجی و ادراک آن ها درباره سازمان و نیز تبادل اطلاعات بین سازمان و آن ها است و عنصر افزایش دهنده ارزش آفرینی برای سازمان می باشد. امروزه مدل های متنوعی برای شناخت و اندازه گیری سرمایه فکری در سازمان ها به کار می روند، مانند مدل کارت امتیازی (تبدیل رسالت و استراتژی به معیارهای عملکرد، جهت سیستم مدیریت و اندازه گیری استراتژیک سازمان)، حسابرسی سرمایه فکری (تعیین جایگاه سرمایه فکری سازمان در ایجاد ارزش مالی)، رهیاب اسکاندیا (تقسیم ارزش بازار یک سازمان به دو دسته سرمایه مالی و سرمایه فکری)، شاخص سرمایه فکری (جمع آوری مولفه های سرمایه فکری در یک شاخص سازمانی) و هدایتگر دارایی های نامشهود (ارزش بازار کل یک سازمان شامل ارزش خالص و مشهود سازمان همراه با سه نوع دارایی ناملموس) که هر یک دارای ویژگی ها و مزایای منحصر به فردی هستند.
در اقتصاد مبتنی بر دانش، محصولات و سازمان ها بر اساس دانش زندگی می کنند. موفق ترین سازمان ها در این میان آن هایی هستند که از دارایی ناملموس به نحو بهتر و سریع تری استفاده می کنند. امروزه از سرمایه فکری به منظور خلق و افزایش ارزش سازمانی استفاده می شود و موفقیت یک سازمان به توانایی آن در مدیریت این منبع کمیاب بستگی دارد.