مقاله اثر کود زیستی فسفاته بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه ذرت سینگل کراس ۷۰۴ در شرایط تنش کم آبی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی (علوم کشاورزی) از صفحه ۲۷۷ تا ۲۸۶ منتشر شده است.
نام: اثر کود زیستی فسفاته بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه ذرت سینگل کراس ۷۰۴ در شرایط تنش کم آبی
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ذرت
مقاله عملکرد
مقاله کم آبی
مقاله کود زیستی فسفاته

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: میرشکاری فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: ناظری پریسا
جناب آقای / سرکار خانم: میرآخوری مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: جمشیدی نعیم
جناب آقای / سرکار خانم: غفاری مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: مرکزی امیرحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این آزمایش به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۴ تکرار در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات جهاد کشاورزی مهران در سال زراعی ۱۳۸۷ اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل زمان های آبیاری در ۳ سطح آبیاری معمول منطقه (۵ روز یک بار)، ۳ روز دیرتر از آبیاری معمول منطقه، ۶ روز دیرتر از آبیاری معمول منطقه و کود زیستی فسفاته در ۲ سطح (عدم استفاده از کود زیستی فسفاته، استفاده از کود زیستی فسفاته) و کود شیمیایی در ۳ سطح (عدم استفاده از کود شیمیایی فسفاته (سوپر فسفات تریپل)، ۴۵ کیلوگرم در هکتار P2O5، ۹۰ کیلوگرم در هکتار P2O5) از نظر عملکرد دانه مورد بررسی قرار گرفتند. عملیات کودپاشی برای تیمارهای کود شیمیایی در مورد کود پتاس به صورت K2O به مقدار ۱۰۰ کیلوگرم در هکتار قبل از کاشت و کود نیتروژن به مقدار ۴۰۰ کیلوگرم در هکتار به صورت اوره در سه نوبت، یک سوم در زمان کاشت، یک سوم مرحله رشد ساقه و مابقی در مرحله تشکیل گل آذین مصرف گردید. نحوه اعمال تیمارهای بیولوژیک به طور کلی بدین صورت بود که همزمان با کاشت، کود زیستی فسفاته به مقدار ۱۳ کیلوگرم روی خطوط کاشت بذر به فاصله ۵-۳ سانتی متر از بذرها پخش گردید. صفات مورد اندازه گیری شامل ارتفاع بوته، ارتفاع بلال از سطح زمین، تعداد ردیف دانه در بلال، تعداد دانه در ردیف، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و درصد پروتئین بودند. نتایج نشان داد که اثر متقابل تیمار آبیاری و سطوح کودی در مورد صفاتی نظیر ارتفاع بوته، ارتفاع بلال از سطح زمین، تعداد ردیف دانه در بلال، تعداد دانه در ردیف، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و درصد پروتئین معنی دار بودند و بالاترین عملکرد مربوط به تیمار آبیاری معمول منطقه، مصرف کود زیستی و مصرف ۴۵ کیلوگرم کود شیمیایی فسفاته با میانگین ۹۸۴۰ کیلوگرم در هکتار برآورد شدند که در مقایسه با دیگر سطوح کودی و تیمارهای آبیاری برتری محسوسی نشان دادند.