مقاله اثر مهاری الکتروپوریشن و نانوذرات نقره بر رشد پروماستیگوتهای لیشمانیاماژور: تاثیر پهنای زمانی پالس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از صفحه ۲۴۷ تا ۲۵۴ منتشر شده است.
نام: اثر مهاری الکتروپوریشن و نانوذرات نقره بر رشد پروماستیگوتهای لیشمانیاماژور: تاثیر پهنای زمانی پالس
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الکتروپوریشن
مقاله پالس الکتریکی
مقاله پروماستیگوت
مقاله لیشمانیا ماژور
مقاله نانوذرات نقره

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مایلی فر خدیجه
جناب آقای / سرکار خانم: سازگارنیا آمنه
جناب آقای / سرکار خانم: یادگاری دهکردی ساجده
جناب آقای / سرکار خانم: عشقی حسین
جناب آقای / سرکار خانم: عطاران ندا
جناب آقای / سرکار خانم: سودمند ثمانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: لیشمانیوز جلدی (CL) یک بیماری انگلی است که توسط گونه های مختلف از یک تک یاخته ای تاژکدار لیشمانیا از طریق پشه خاکی ماده از گونه فلبوتوموس به انسان انتقال می یابد. در این مطالعه اثر پالسهای الکتریکی بر پروماستیگوتهای لیشمانیا ماژور در پهنای زمانی مختلف در حضور نانوذرات نقره مورد بررسی واقع شده است.
روش کار: نوع این مطالعه علوم پایه بوده که در پاییز سال ۱۳۹۰در مرکز تحقیقات فیزیک پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد واقع در پژوهشکده بوعلی انجام گرفت. ابتدا انگل لیشمانیا ماژور با سویه MRHO/IR/75/ERدر محیط کشت RPMI 1640، در شرایط استاندارد کشت و سوسپانسیون پروماستیگوتها با غلظت parasites/ 40×ml106 تهیه و با نانوذرات نقره ای که بیشینه توزیع سایز آنها در ۶ نانومتر بود، در غلظتهای ۲۴ و ۱۲ میکرو مولار به مدت ۱ساعت انکوبه شد. سپس ۸ پالس الکتریکی توسط یک دستگاه الکتروپوریتورECM 830 در چهار پهنای زمانی ۵۰، ۱۰۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ میکروثانیه با قدرت ۲۵۰۰ V/cmو فرکانس یک هرتز به نمونه ها اعمال شد. ۲۴ ساعت بعد درصد بقای پروماستیگوتها در هر نمونه به روش MTS تعیین گردید.
نتایج: نتایج نشان داد افزایش پهنای زمانی پالس به تنهایی موجب نوساناتی در بقای پروماستیگوتها شده که نسبت به یکدیگر معنی دار نبوده است. اما حضور نانوذرات نقره و اعمال همزمان پالسهای الکتریکی افت معنی داری در بقای پروماستیگوتها فراهم می نماید. به نظر می رسد که همیاری پالسهای الکتریکی با نانوذرات نقره در غلظت ۲۴ میکرومولار با اعمال پالسهای با دیوریشن ۱۵۰ میکروثانیه و قدرت ۲۵۰۰ ولت برسانتی متر، برای کاهش میزان تکثیر و بقای پروماستیگوتها موفقیت آمیز بوده است(p<0.004)
نتیجه گیری: حضور نانوذرات نقره و اعمال همزمان پالسهای الکتریکی افت معنی داری در کاهش بقای انگل فراهم می نماید.