مقاله اثر محلول پاشی اسیدسالیسیلیک روی برخی از شاخص های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی ارقام حساس و مقاوم نخود (.Cicer arietinum L) تحت تنش خشکی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در اکوفیزیولوژی گیاهی از صفحه ۲۴ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: اثر محلول پاشی اسیدسالیسیلیک روی برخی از شاخص های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی ارقام حساس و مقاوم نخود (.Cicer arietinum L) تحت تنش خشکی
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسیدسالیسیلیک
مقاله تنش خشکی
مقاله شاخص پایداری غشاء
مقاله کاروتینوئید
مقاله کلروفیل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رمضان نژاد رضوان
جناب آقای / سرکار خانم: لاهوتی مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: گنجعلی علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثرات توام تنش خشکی و اسید سالیسیلیک روی برخی از شاخص های فیزیولوژیکی (شاخص پایداری غشاء) و بیوشیمیایی (محتوای کلروفیل a و b، کلروفیل کل، نسبت کلروفیل a/b و کاروتینوئید) آزمایشی روی دو ژنوتیپ از مجموعه کلکسیون نخود مشهد (MCC441 و MCC358) در چهار سطح تنش خشکی بر اساس ظرفیت زراعی (ظرفیت زراعی، ۷۵% ظرفیت زراعی، ۵۰ % ظرفیت زراعی و ۲۵% ظرفیت زراعی) و تیمار اسید سالیسیلیک با غلظت های ۰ و ۰٫۷ میلی مول به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که تنش خشکی در تمام موارد به غیر از نسبت کروفیل a/b با عث کاهش معنی دار شاخص های مورد بررسی شد. تیمار اسید سالیسیلیک باعث افزایش معنی دار شاخص پایداری غشاء و میزان کاروتینوئید در ژنوتیپ MCC358 شد. اسید سالیسیلیک توانست باعث افزایش معنی دار محتوای کلروفیل b و کلروفیل کل در ژنوتیپ MCC441 شود. اما در ژنوتیپ MCC358 محتوای کلروفیل b بعد از تیمار با اسید سالیسیلیک بطور معنی داری نسبت به شاهد کاهش یافت. به نظر می رسد که تاثیر بازدارنده ی تنش خشکی بر ژنوتیپ MCC441 بیشتر از ژنوتیپ MCC358 بوده است و کاربرد اسیدسالیسیلیک با توجه به تاثیر آنتی اکسیدانی آن، اثری بر بهبود شاخص های مورد بررسی در ژنوتیپ MCC441 نداشت.