مقاله اثر رژیم های مختلف آبیاری بر صفات فیزیولوژیک و مورفولوژیک سه رقم سویا (Glycine max) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی (علوم کشاورزی) از صفحه ۵۷ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: اثر رژیم های مختلف آبیاری بر صفات فیزیولوژیک و مورفولوژیک سه رقم سویا (Glycine max)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارقام سویا
مقاله خصوصیات رویشی
مقاله رژیم های آبیاری
مقاله صفات فیزیولوژیک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رزمی نسرین
جناب آقای / سرکار خانم: ایران نژاد جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: خان زاده حسن
جناب آقای / سرکار خانم: سهیلی مقدم بیتا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
انجام این آزمایش با هدف تعیین اثر رژیم های مختلف آبیاری بر صفات فیزیولوژیک و مورفولوژیک سه رقم سویا در طی سال های ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ بود که به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان) اجرا شد. چهار رژیم آبیاریI1 ، I2، I3 و I4 به ترتیب آبیاری پس از ۶۰، ۱۰۰، ۱۴۰ و ۱۸۰ میلی متر تبخیر از طشتک تبخیر کلاس A درکرت اصلی و ۳ رقم سویا شامل L17، ویلیامز و لینفورد در کرت فرعی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه مرکب داده ها نشان داد که با افزایش فواصل آبیاری ازI1 به I4 طول دوره رشد، ارتفاع بوته، شاخص سطح برگ، تعداد گره ها، میان گره ها و تعداد شاخه های فرعی و همچنین صفات فیزیولوژیکی مانند محتوی نسبی آب برگ ها و میزان کلروفیل برگ ها به طور معنی داری کاهش یافتند، به طوری که میزان شاخص سطح برگ از ۴٫۹۴ در تیمار I1 به ۳٫۷۰ در تیمار I4 رسید، ارتفاع بوته ارقام سویا در تیمار I4 نسبت به تیمار I1 حدود ۲۱ درصد کاهش یافت، در حالی که میزان پرولین محلول در برگ ها و هدایت الکتریکی سلول های برگ افزایش معنی داری داشتند. در این آزمایش ارقام سویا از نظر صفات رویشی و فیزیولوژیکی تفاوت آماری معنی دار داشتند. رقم ویلیامز بیشترین تعداد گره (۱۵٫۵ عدد) و لاین L17 بیشترین فاصله میان گره (۴٫۹۵ سانتی متر) را به خود اختصاص دادند. بیشترین میزان پرولین و محتوی نسبی آب برگ به ترتیب معادل ۶۵٫۶ میکرومول بر وزن تر و ۶۷٫۵۶ درصد متعلق به رقم لینفورد بود. اثر متقابل تیمار آبیاری و رقم بر ارتفاع بوته، شاخص سطح برگ و میزان پرولین معنی دار بودند. در رقم لینفورد افزایش میزان پرولین موجب افزایش تحمل کم آبی و حفظ شاخص سطح برگ و ارتفاع بوته در شرایط تنش کم آبیاری نسبت به دو رقم دیگر شد.