مقاله اثر خستگی حاصل از فعالیت پلایومتریک بر الگوی فعالیت عضله راست رانی در مراحل مختلف پرش عمقی دختران فعال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۳ در توانبخشی نوین از صفحه ۱۱ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: اثر خستگی حاصل از فعالیت پلایومتریک بر الگوی فعالیت عضله راست رانی در مراحل مختلف پرش عمقی دختران فعال
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرش عمقی
مقاله تمرین پلایومتریک
مقاله پرش عمودی
مقاله الکترومیوگرافی
مقاله عضله راست رانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدآبادی سمیه
جناب آقای / سرکار خانم: رجبی حمید
جناب آقای / سرکار خانم: قراخانلو رضا
جناب آقای / سرکار خانم: طالبیان سعید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف : هدف مطالعه حاضر، تعیین اثر خستگی حاصل از یک جلسه تمرین پلایومتریک بر توانایی پرش عمودی و الگوی فعالیت عضله راست رانی پای برتر در مراحل پرش عمقی دختران فعال بود.
روش بررسی : ۱۷ دانشجوی دختر با میانگین سنی۰٫۷۶ ±۲۱٫۵ سال به طور تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل ۱۰ و ۷ نفره تقسیم شدند. گروه تجربی یک جلسه تمرین پلایومتریک را اجرا نمود و گروه کنترل هیچ فعالیتی انجام نداد. قبل و پس از انجام تمرین، آزمون پرش عمودی با استفاده از ارگوجامپ و فعالیت الکتریکی عضله راست رانی پای برتر با استفاده از الکترومیوگرافی آزمون شد. نتایج آزمون پرش عمودی، کاهش عملکرد (F=4.5، P=0.04) و خستگی را تایید کرد. سیگنال خام الکترومیوگرافی بر اساس مراحل پرش عمقی، به ۳ مرحله تقسیم و فقط ۲ مرحله اول تحلیل شد. در هر مرحله، ماکزیمم دامنه فعالیت و زمان کل بدست آمد. برای مقایسه پس آزمون دو گروه از تحلیل واریانس چند متغیره (۲×۲) استفاده شد.
یافته ها : پس از یک جلسه تمرین، ماکزیمم فعالیت عضله راست رانی در مرحله 1 و  2در گروه تجربی کاهش معناداری را نشان داد.
نتیجه گیری : تحقیق حاضر نشان داد که خستگی عصبی حاصل از تمرین پلایومتریک در برنامه حرکتی (در مرحله پیش فعالیت) نیز اتفاق می افتد.