مقاله اثر تیمارهای اسانس اکالیپتوس و ساکارز بر ویژگی های پس از برداشت گل مریم (Polianthes tuberose L. cv. Pearl) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۱ در فیزیولوژی و تکنولوژی پس از برداشت فرآورده های باغی از صفحه ۴۳ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: اثر تیمارهای اسانس اکالیپتوس و ساکارز بر ویژگی های پس از برداشت گل مریم (Polianthes tuberose L. cv. Pearl)
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جذب محلول
مقاله کاهش وزن
مقاله شاخه بریده
مقاله عمر گلجایی
مقاله گل مریم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کاووسی بیژن
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی سیدمهدی
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی فرهی مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور افزایش عمر گلجایی گل های شاخه بریده مریم رقم پیرل، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در ۳ تکرار در سال ۱۳۹۲ در شهر یاسوج انجام شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل اسانس اکالیپتوس در پنج سطح (۲۵، ۰، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر) و ساکارز در سه سطح (۰، ۲ و ۴%) بود. شاخص هایی همچون عمر گلجائی، میزان جذب آب، وزن تر نسبی، درصد کاهش وزن و تعداد گلچه های باز مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نتایج جدول تجزیه واریانس، اسانس اکالیپتوس روی صفات عمر گلجایی، درصد کاهش وزن، میزان جذب محلول و تعداد گلچه های باز گل مریم در سطح ۱% تاثیر معنی دار داشت. نتایج مقایسه میانگین ها نشان داد که بین سطوح مختلف تیمارها بر عمر گلجایی اختلاف معنی داری وجود داشت، به طوری که بیشترین عمر گلجایی (۷٫۲۲ روز) مربوط به تیمارهای ۷۵ میلی گرم در لیتر اسانس اکالیپتوس و کمترین عمر گلجایی مربوط به تیمار شاهد (آب مقطر) بود. همچنین نتایج نشان داد که بیشترین میزان جذب آب در تیمار اکالیپتوس ۲۵ میلی گرم در لیتر و ساکارز ۴ درصد می باشد. لذا بر اساس نتایج این پژوهش، کاربرد اسانس اکالیپتوس ۵۰ میلی گرم در لیتر و ساکارز ۲ درصد، جهت بهبود عمر گلجایی گل مریم قابل توصیه می باشد.