مقاله اثر بخشی بخشش درمانی بر پرخاشگری و میزان بخشش در پسران نوجوان کانون اصلاح و تربیت شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران (نامه دانشگاه) از صفحه ۱۶۳ تا ۱۶۸ منتشر شده است.
نام: اثر بخشی بخشش درمانی بر پرخاشگری و میزان بخشش در پسران نوجوان کانون اصلاح و تربیت شهر تهران
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بخشش درمانی
مقاله پرخاشگری
مقاله پسر
مقاله نوجوان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قمری گیوی حسین
جناب آقای / سرکار خانم: محبی زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی مرتضی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: متاسفانه هر سال با افزایش چشمگیر بزه کاری نوجوانان در کشورمان روبه رو هستیم. این پژوهش با هدف کلی بررسی بخشش درمانی بر پرخاشگری و میزان بخشش در پسران نوجوان کانون اصلاح و تربیت شهر تهران طراحی و اجرا شد.
مواد و روش ها: این پژوهش از نظر روش شبه آزمایشی محسوب می شود و طرح آن پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه نوجوانان پسر کانون اصلاح و تربیت شهر تهران در سال ۱۳۹۱ (تقریبا ۳۰۰ نفر) بود. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری تصادفی است و حجم نمونه شامل ۳۰ نفر از پسران کانون اصلاح و تربیت بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. آزمودنی های گروه آزمایش ۱۰ جلسه تحت آموزش بخشش درمانی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای را دریافت نکردند. ابزار به کار رفته شامل فهرست خشم حالت- صفت اسپیلبرگر برای خشم و پرسشنامه انگیزه های بین فردی مرتبط با آسیب بود که بر روی تمام افراد نمونه به عنوان پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. داده های به دست آمده با استفاده از روش تحلیل واریانش چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل آماری این پژوهش بیان می دارد که درمان آموزش بخشش بر اساس مدل فرایندی انرایت سبب کاهش شاخص کلی پرخاشگری و افزایش بخشش بین فردی گروه آزمایش گردیده است.
استنتاج: به کارگیری بخشش درمانی، به طور مستقل و یا در کنار سایر روش های درمانی، عمدتا می تواند شاخص های مربوط به بهداشت روانی را افزایش داده و به بهزیستی افراد در حوزه های مختلف زندگی بیانجامد.