مقاله اثر بتاگلوکان مخمر بر میزان آلبومین، گلوبولین، اوره و پروتئین تام پلاسمای جوجه های گوشتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در آسیب شناسی درمانگاهی دامپزشکی (دامپزشکی تبریز) از صفحه ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۸ منتشر شده است.
نام: اثر بتاگلوکان مخمر بر میزان آلبومین، گلوبولین، اوره و پروتئین تام پلاسمای جوجه های گوشتی
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلبومین
مقاله اوره
مقاله بتاگلوکان مخمر
مقاله جوجه گوشتی
مقاله گلوبولین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کارگری رضاپور علی
جناب آقای / سرکار خانم: قبادی سمیه
جناب آقای / سرکار خانم: ذاکری افشین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بتاگلوکان های حاصل از دیواره سلولی مخمر به عنوان جایگزین هایی برای آنتی بیوتیک ها می باشند زیرا، نشان داده شده که آنها عملکرد رشد را بهبود می دهند و سیستم ایمنی پرندگان نابالغ را تحریک می کنند. در این مطالعه تأثیر سطوح مختلف بتاگلوکان مخمر بر برخی فراسنجه های خونی جوجه های گوشتی ارزیابی شد. ۱۴۴ قطعه جوجه یک روزه نژاد رأس ۳۰۸ شامل ۷۲ قطعه جوجه نر و ۷۲ قطعه جوجه ماده در پن های جداگانه تحت شرایط کاملا یکسان از نظر محیط پرورشی و تغذیه ای در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی (فاکتور نخست: سطوح بتاگلوکان شامل صفر، ۰٫۰۴ و ۰٫۰۸ درصد جیره غذایی پایه و فاکتور دوم: جنس: نر و ماده) با سه تکرار تقسیم بندی و اجرا گردید. در روز ۳۴ از هر تکرار دو نمونه خون اخذ گردید و سطح پلاسمایی آلبومین، گلوبولین، پروتئین تام و اوره اندازه گیری شد. آنالیز آماری نتایج بدست آمده نشان داد که فاکتور بتاگلوکان مخمر اثر معنی داری بر آلبومین، گلوبولین، اوره و پروتئین تام پلاسمای خون نداشت. ولی اثر جنس بر آلبومین و پروتئین تام پلاسما معنی دار بود (p<0.05)، به طوری که میزان آلبومین و پروتئین تام پلاسمای جوجه های ماده به صورت معنی داری بیشتر از جوجه های نر بود. اثر متقابل دو فاکتور نیز معنی دار نبود. بنابراین، در مجموع می توان چنین نتیجه گیری کرد که بتاگلوکان مخمر در سطوح یاد شده فاقد اثر معنی دار بر فراسنجه های مورد مطالعه است.