مقاله اثر ال – لیزین بر عملکرد رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در بچه ماهی انگشت قد کپور معمولی (Cyprinus carpio) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در توسعه آبزی پروری (علوم زیستی) از صفحه ۳۵ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: اثر ال – لیزین بر عملکرد رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در بچه ماهی انگشت قد کپور معمولی (Cyprinus carpio)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کپورمعمولی
مقاله ال – لیزین
مقاله رشد
مقاله بازماندگی
مقاله ترکیب لاشه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی هاجرسادات
جناب آقای / سرکار خانم: قلیچی افشین
جناب آقای / سرکار خانم: اکرمی رضا
جناب آقای / سرکار خانم: جرجانی سارا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این تحقیق با هدف ارزیابی اثر مکمل غذایی ال – لیزین بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در بچه ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) به عنوان ماده جاذب طی یک دوره ۴۵ روزه در تابستان ۱۳۹۱ در کارگاه آموزشی و پژوهشی آبزی پروری دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر انجام شد. تعداد ۲۰۴ عدد بچه ماهی کپور معمولی با وزن متوسط ۱۸٫۱۲±۳ گرم با تراکم ۱۷ عدد در مخازن ۵۰۰ لیتری توزیع و تغذیه شدند. چهار تیمار با سطوح مختلف ال – لیزین شامل صفر، ۰٫۵، ۱ و ۱٫۵ درصد به جیره غذایی تجاری افزوده شد. شاخص های رشد و تغذیه شامل وزن نهایی، افزایش وزن بدن، درصد افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل غذایی، ضریب رشد ویژه، ضریب چاقی، تولید نهایی، میزان بازماندگی، میزان غذای خورده شده و ترکیب لاشه بدن ارزیابی شدند. بر اساس نتایج حاصله تفاوت معنی داری در پارامترهای رشد بین تیمارهای آزمایشی وجود داشت (P<0.05). به طوری که بیش ترین میزان رشد در تیمار ۱٫۵ درصد ال – لیزین با میانگین وزن ۲۹٫۹۹±۶٫۲ گرم مشاهده شد. در برخی پارامترهای تغذیه ای نظیر غذای خورده شده روزانه (درصد در روز) و ضریب تبدیل غذایی بین تیمارهای مختلف تفاوت معنی داری وجود داشت (P<0.05). بهترین ضریب تبدیل غذایی در تیمار ۱٫۵ درصد ال – لیزین به میزان ۲٫۳±۰٫۷۵ و کمترین میزان غذای خورده شده در تیمار ۱٫۵ درصد به مقدار ۳٫۰۴±۰٫۳۱ بود. در حالی که تفاوت معنی داری در بازماندگی ماهیان بین تیمارهای مختلف وجود نداشت (P>0.05). نتایج حاضر نشان داد تفاوت معنی داری در میزان چربی و پروتئین و خاکستر لاشه بین تیمارها وجود داشت (P<0.05) به طوری که بیش ترین میزان پروتئین لاشه در تیمار ۳ با ۱ درصد ال – لیزین و بیشترین میزان چربی در تیمار شاهد به دست آمد. در نهایت می توان گفت با توجه به وجود تفاوت معنی دار در برخی از نتایج به دست آمده به نظر می رسد اسیدآمینه ال – لیزین در سطح ۱٫۵ درصد می تواند در بهبود عملکرد رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در بچه ماهی کپورمعمولی موثر واقع شود.