مقاله اثر استفاده از روغن ماهی و روغن های گیاهی (ذرت و آفتابگردان) بر ترکیب بیوشیمیایی و سطوح اسیدهای چرب لاشه بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در شیلات از صفحه ۲۱ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: اثر استفاده از روغن ماهی و روغن های گیاهی (ذرت و آفتابگردان) بر ترکیب بیوشیمیایی و سطوح اسیدهای چرب لاشه بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روغن آفتابگردان
مقاله روغن ماهی
مقاله روغن ذرت
مقاله لارو تاسماهی ایرانی
مقاله سطوح اسید چرب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عطشانی کوچصفهانی مهرسیما
جناب آقای / سرکار خانم: وهاب زاده رودسری حبیب
جناب آقای / سرکار خانم: پژند ذبیح اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در تحقیق حاضر، مقایسه اثرات استفاده ازروغن ماهی و روغن های گیاهی (ذرت و آفتابگردان) از نظر ترکیبات بیوشیمیایی و پروفیل اسیدهای چرب لاشه لارو تاسماهی ایرانی به مدت ۸ هفته صورت گرفت. ۳ تیمار شامل تیمار اول ۱۰۰ درصد روغن ذرت، تیمار دوم ۱۰۰ درصد روغن آفتابگردان و تیمار سوم ۱۰۰ درصد روغن ماهی مورد آزمایش قرار گرفت. فرمول جیره های غذایی مورد آزمایش حاوی ۲ درصد روغن براساس تیمارهای مختلف بود. ترکیبات بیوشیمیایی لاشه لارو تاسماهی ایرانی شامل اسیدهای چرب اشباع و غیراشباع، پروتئین خام، چربی خام، خاکستر و رطوبت مورد بررسی قرار گرفت. کمترین و بیشترین میزان پروتئین لاشه به ترتیب در تیمار دوم (۱۵٫۲) و تیمار سوم (۱۶٫۴) مشاهده شد. کمترین و بیشترین میزان چربی لاشه به ترتیب در تیمار سوم (۸/۳) و تیماردوم (۵٫۲) مشاهده شد. میزان اسید لینولنیک در تیمار ۱ حداکثر و در تیمار ۳ حداقل بود. اسید لینولئیک در تیمار ۲ حداکثر و در تیمار ۱ حداقل بود. اسید آراشیدونیک بیشترین مقدار را در تیمار ۲ و کمترین مقدار را در تیمار ۳ داشت. SFA در تیمار ۳ بیشترین و در تیمار ۱ کمترین میزان را داشت. اسیدهای چرب چند غیر اشباعی سری (n-3) PUFA در تیمار ۱ از بقیه تیمارها بالاتر بود و سری (n-6) PUFA در تیمار ۲ از همه بیشتر بود. EPA و DHA در تیمار سوم حداکثر و در تیمار دوم از همه کمتر بود. نسبت DHA/EPA در روغن ذرت کمترین و در روغن ماهی بالاترین بود. نتایج نشان داد که با توجه به اینکه لارو تاس-ماهیان با استفاده از غذای حاوی روغن ماهی پروتئین بیشتری را جذب کردند، روغن ماهی روغن مناسب تری از نظر سلامتی برای ماهی می باشد ولی با توجه به وجود اسید لینولئیک بالا در تیمار ۲ و اسید لینولنیک بالا در تیمار ۱ و همچنین سایر اسیدهای چرب سری n-3PUFA و n-6PUFA، روغن های گیاهی مخصوصا روغن آفتابگردان می تواند به طور موقت برای کاهش هزینه ها در این محدوده سنی به ماهیان خورانده شود.