مقاله اثربخشی هنر درمانی گروهی بیانگر بر خودکارآمدی تعاملی کودکان آسیب دیده از سرپرستی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در روانشناسی تحولی (روانشناسان ایرانی) از صفحه ۳۷۱ تا ۳۸۱ منتشر شده است.
نام: اثربخشی هنر درمانی گروهی بیانگر بر خودکارآمدی تعاملی کودکان آسیب دیده از سرپرستی
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هنردرمانی گروهی بیانگر
مقاله خودکارآمدی تعاملی
مقاله کودکان آسیب دیده از سرپرستی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زارع زاده خیبری شیوا
جناب آقای / سرکار خانم: رفیعی نیا پروین
جناب آقای / سرکار خانم: اصغری نکاح سیدمحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این پژوهش اثربخشی هنردرمانگری گروهی بیانگر بر خودکارآمدی تعاملی کودکان آسیب دیده از سرپرستی بررسی شد. این پژوهش یک طرح شبه آزمایشی به صورت پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه و انتخاب تصادفی بود. نمونه این پژوهش ۲۸ نفر از کودکان مقیم در مراکز شبه خانواده در سطح شهر مشهد بود که با روش نمونه برداری در دسترس انتخاب شد. شرکت کنندگان به شیوه تصادفی انتخاب و به دو گروه ۱۴ نفری آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروه آزمایش ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخله هنردرمانی گروهی را دریافت کرد و گروه گواه هیچگونه مداخله ای دریافت نکرد. هر دو گروه در دو مرحله زمانی پیش آزمون و پس آزمون توسط مقیاس خودکارآمدی کودکان در تعامل با همسالان (ویلر و لاد، ۱۹۸۲) ارزیابی شدند. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد آزمودنی های گروه آزمایش از لحاظ خودکارآمدی در موقعیت های تعارضی و غیرتعارضی به طور معنادار بر گروه گواه برتری داشتند. با توجه به یافته های پژوهش، هنردرمانگری گروهی در افزایش خودکارآمدی تعاملی کودکان آسیب دیده از سرپرستی موثر است.