مقاله ابوطالب اصفهانی پیشگام در پیدایش منظومه های حماسی حمله حیدری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در پژوهشنامه ادب حماسی (پژوهش نامه فرهنگ و ادب از صفحه ۱۲۷ تا ۱۴۲ منتشر شده است.
نام: ابوطالب اصفهانی پیشگام در پیدایش منظومه های حماسی حمله حیدری
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حماسه مذهبی
مقاله ابوطالب فندرسکی
مقاله باذل مشهدی
مقاله جذبه حیدری
مقاله حمله حیدری
مقاله امام علی (ع)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طاهری برزکی سیدمرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: باغ میرانی محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نفوذ و تاثیر شاهنامه فردوسی در ادب فارسی، موجب شکل گیری منظومه های حماسی ملی در ایران شد. به دنبال خاموشی تدریجی حماسه های ملی که از اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم قمری شروع شده بود، سرایش حماسه های تاریخی و پس از آن حماسه های مذهبی نیز شکل گرفت. با رسمیت یافتن آیین تشیع و عنایت ویژه به اندیشه های دینی در دوره صفویه و حمایت دربار از سرایندگان دین خواه، تمایل شاعران به سرودن منظومه های حماسی – مذهبی در مدح و منقبت پیامبر اکرم (ص) و امام علی (ع) و دیگر امامان معصوم شدت گرفت. آغازگر سرودن منظومه های حماسی – مذهبی، میرزا ابوطالب فندرسکی اصفهانی (د ۱۱۲۷ق /۱۷۱۸ م) است که با سرودن منظومه ای تحت عنوان «جذبه حیدری»درباره زندگی امام علی (ع)، سنتی را پی افکند که بسیار زود مورد توجه و البته تقلید بسیاری از شاعران این دوره و دوره های بعد قرار گرفت و موجد موجی جدید از خلق منظومه های حماسی با نام عمومی «حمله حیدری» شد. منظومه هایی که به طور معمول، موضوع و محتوای آن ها به زندگی پیامبر اکرم (ص)، امام علی (ع)، رویدادهای صدر اسلام و جنگ های حضرت علی (ع) مربوط می شد. این دسته از منظومه ها در تاریخ حماسه های مذهبی فارسی جای گاهی ویژه دارد. سروده هایی تحت عنوان حمله حیدری، از سده ۱۲ ق، با منظومه «حمله حیدری» سروده باذل مشهدی آغاز شد و در فاصله یک قرن پس از وی، چندین نفر به تقلید از او، به خلق آثاری تحت همین عنوان (حمله حیدری) پرداختند که آخرین ایشان، لطف اله قاجار متخلص به «مجنون» بود. نوشته حاضر در پی آن است که باختصار به زندگی و آثار میرزا ابوطالب اصفهانی، به عنوان آغازگر سرایش منظومه های حماسی – دینی بپردازد و سپس تاثیر او را در استمرار سرودن منظومه های حماسی – دینی و ایجاد سنتی به نام «حمله سرایی» در شعر فارسی مورد توجه قرار دهد.