مقاله آموزه های تعلیمی مثنوی مولوی در حوزه آسیب های اجتماعی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در پژوهش نامه ادبیات تعلیمی (پژوهشنامه زبان و ادبیات فارسی) از صفحه ۸۱ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: آموزه های تعلیمی مثنوی مولوی در حوزه آسیب های اجتماعی
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ادبیات تعلیمی
مقاله مثنوی معنوی
مقاله اخلاق
مقاله تعلیم و تربیت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گذشتی محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: کاکاوندقلعه نوعی فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اثر ادبی تعلیمی، اثری است که دانشی (چه عملی و چه نظری) را برای خواننده تشریح کند یا مسایل اخلاقی، مذهبی و فلسفی را به شکل ادبی عرضه دارد. مثنوی معنوی نمونه بارز ادبیات عرفانی علیمی است که در آن، مولانا به بهترین شکل و در قالب تمثیل و حکایات تعلیمی، آموزه های اخلاقی و عرفانی را به مخاطبانش آموزش می دهد. در این مقاله، برخی از نکات تعلیمی مثنوی و تاثیرگذاری آن بر شنونده و کارکرد آن در حوزه آسیب های اجتماعی بررسی می شود تا دریابیم مولوی چگونه از آموزه های مبتنی بر تجربیات ارزشمند خود برای تعلیم و تربیت بهره برده است و چگونه می توان از این آموزه ها در کاهش و ترمیم آسیب های اجتماعی در دنیای معاصر استفاده کرد. یافته های این تحقیق نشان می دهد مولوی عرفان را امری اجتماعی می داند و آموزه های عرفانی وی کاملا در حوزه اجتماعی است و می توان با به کارگیری آنها از بسیاری از آسیب های اجتماعی جلوگیری کرد.