سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی تحقیق در عملیات ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمدمهدی نصیری خونساری – دانشجوی دکترای مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

در شرکت‌هایی که در آنها هزینه بیکاری ماشین بسیار بالا می‌باشد، از نیروی انسانی به صورت سه شیفت استفاده می‌شود. در چنین شرایطی زمان‌بندی نیروی کار اهمیت پیدا می‌کند. در این زمان‌بندی‌ها محدودیت‌های گوناگونی به مدل تحمیل می‌شود که حل مساله را مشکل می‌سازد. در بسیاری از اوقات به دست آوردن یک زمان‌بندی شدنی نیز کافی به نظر می‌رسد. برنامه‌ریزی صفر و یک می‌تواند در حل اینگونه مسائل کارایی خوبی از خود نشان‌ دهد. در این مقاله یک مدل برنامه‌ریزی صفر و یک برای زمان‌بندی نیروی کار ارائه و حل شده است. همچنین در جهت به کار بردن تحقیق در عملیات در صنعت، یک مطالعه موردی در یک شرکت توربین‌سازی انجام شده است. جواب ارائه شده توسط این مدل می‌تواند برای شرکت های دارای وضعیت مشابه به کار گرفته شود