سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس مهندسی برق و الکترونیک ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیدمجتبی سالاری – دانشگاه جامع علمی کاربردی یزد
محمدجواد فتاحی – دانشگاه آزاد اسلامی اشکذر

چکیده:

ظهور پردازنده های چند هسته ای مدلهای برنامه ریزی همزمان را بوجود آوردکه اغلب برنامه ریزی های همزمان با دو شگرد اصلی بدون جبرگرایی و بن بست در ارتباطند بوسیله جبرگرایی خروجی رفتار برنامه مستقل از انتخاب های برنامه ریزی کننده و تنها به رفتار درونی وابسته است تعدادی از مدلهای همزمان رفتار جبرگرایی از طریق ارائه ساختارهایی که همزمانی اضافی را تحمیل می کنند ارائه میدهند اما استفاده نابجا و نادرست از چنین ساختارهایی منجر به مشکلاتی از قبیل بن بست می شود دراین مقاله درباره جبرگرایی و رهایی ا ز بن بستها بحث شده و طرحی از یک مدل جبر گرای بدون بن بست پیشنهاد می شود هر برنامه ای که این مدل را به کارببرد ضخامت دار شده تا خروجی شبیه ورودی داده شده را تولید کند.