سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی صنعت بتن

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علیرضا حبیبی – استادیار دانشگاه کردستان
راشد اردلان – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه

چکیده:

درروشهای کلاسیک برای طراحی پی های تکی جهت سادگی کار مقداری برای ارتفاع آن فرض می شود و ابعاد دیگر درصورت مناسب بودن ارتفاع تعیین می شود که این خود نشان دهنده طراحی تقریبی و امکان استفاده غیراقتصادی از مصالح است به عبارت دیگر درطراحی پی ها همیشه مقاومت خاک ثابت فرض می شود درصورتی که براساس علم پی سازی مقاومت خاک پارامتری از عرض پی و چسبندگی زاویه برشی و … نیز می باشد درمقاله ارایه داده شده با استفاده از روش SQP دردو بخش بهینه سازی پی های منفرد صورت گرفته است با ثابت فرض گرفتن مقاومت خاک و با متغیر فرض کردن مقاومت خاک برای ابعاد مختلف درانتها با یک مثال موردی کارایی این روش نشان داده شده است.