سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

محمدعلی فیض پور – استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری دانشگاه یزد
رسول خانعلی زاده – عضو هیأت علمی گروه مدیریت و حسابداری جهاد دانشگاهی یزد
بابک ده موبد – عضو هیأت علمی گروه مدیریت و حسابداری جهاد دانشگاهی یزد

چکیده:

براساس دیدگاه های جدید در برنامه ریزی کلان یک جامعه، آموزش الکترونیک موتور محرکی است که با کمک و نظارت دولت، در توسعه اقتصادی یک جامعه تاثیر بسزایی ایفا می کند و باعث تسریع پذیرش فناوریهای نوین در محیط کار و افزایش بهرهوری نیروی کار می شود. با توجه به اهمیت این مبحث، در این مقاله به بررسی مزایا و موانع توسعه آموزش الکترونیک پرداخته میشود و همچنین راهکارهایی در جهت توسعه یادگیری الکترونیک ارائه میگردد. مهمترین ویژگی آموزش الکترونیکی، کاهش هزینه های یادگیرنده، افزایش تعداد افراد حاضر در دوره ها، به روز بودن مطالب ارائه شده در این دوره ها و نیاز به زیرساخت فیزیکی کمتر می باشد. از مزایای بزرگ آموزش مجازی انعطاف پذیری، عدم نیاز به سفرهای کوتاه و بلند برای رسیدن به مکانهای آموزشی، امکان دسترسی به تمام منابع آموزشی از هر مکان و هر زمان می باشد. از دیگر مزایای آموزش الکترونیکی سرعت هنگام سازی دوره های مبتنی بر آموزش الکترونیک، سرعت استقرار محتویات تغییر یافته بر روی سرویس دهنده و سرعت بهرهمندی فراگیران از نتایج آن میباشد. از عمده موانع اجتماعی فرهنگی توسعه یادگیری الکترونیک وجود دیدگاه مدرک گرایی در بین اقشار مختلف جامعه است که این معیار هدف از آموزش را نه کسب بهینه اطلاعات، بلکه کسب معتبرترین مدرک میداند. از دیگر موانع فرهنگی اجتماعی، نبود اعتقاد در بین دستاندرکاران نسبت به اهمیت توسعه این حوزه میباشد. عدم دسترسی یادگیرندگان به رایانه و خطوط ارتباطی اینترنتی به دلیل هزینه آنها، کمبود سرمایه گذاری و اعتبار در این حوزه و هزینه بالای اولیه خرید تجهیزات از عمده موانع اقتصادی توسعه آموزش الکترونیک در ایران است. یکی از مشکلات حوزه فناوری اطلاعات ایران عدم وجود قوانین حمایتی قدرتمند در بخش حمایت از حقوق معنوی پدیدآورندگان اثر است که جزء موانع حقوقی و قانونی میباشد. مشکلات خاص بسترهای مخابراتی ایران و نبود بسته های نرمافزاری جامع خاص توسعه آموزش الکترونیکی در ایران از عمده موانع تکنولوژیکی توسعه آموزش الکترونیکی در ایران است. از جمله راهکارهای توسعه آموزش الکترونیک در ایران می توان استانداردسازی و اعطاء مجوز به مراکز آموزش الکترونیک، تصویب و پیگیری حمایت از حقوق و مالکیت معنوی پدیدآورندگان آثار در حوزه آموزش الکترونیک، اعطای تسهیلات به مراکز آموزش الکترونیک بابت کاهش هزینههای اجتماعی ناشی از کاهش هزینه های رفت و آمد، توسعه آموزش و اثرات مثبت ناشی از آن، توسعه خطوط ارتباطی اینترنتی و حل مشکلات مربوط به بسترهای مخابراتی را بیان کرد که لزوم توجه هرچه بیشتر متولیان امر را میطلبد.