یادداشت ها: به عنوان یک قانون کلی، مطالب مهم را در متن بیاورید و موارد کم اهمیت و حاشیهای را حذف کنید. صفحه ی باد داشتها، محلی است برای توضیح مشکلات موجود در تحقیق، تضاد موجود در اظهارات متخصصان، موارد مهمی که به موضوع مورد بحث شما ربطی ندارد، مطالب جزئی اما جالب، نسبت اشخاص و منابع ذکر نشده در متن و مواردی دیگر که با آنها برخورد کرده و فکر می کنید برای خواننده جذاب هستند.

هنگامی که طبق شرایط موجود لازم است بخشی یادداشت داشته باشید، باید از این قوانین پیروی کنید:

۱. یادداشتها، یادداشتهای مربوط به مستندسازی نیستند. برای مستندسازی منابع خود، از استنادهای درون متنی استفاده کنید. نکته: ممکن است اساتید برخی رشته ها، به خصوصی در رشته هایی نظیر تاریخ، فلسفه و هنرهای زیبا، از شما بخواهند زیرنویسی های استنادی بنویسید. اگر چنین است، بخش “زیرنویسی ها در استنادها” را ملاحظه کنید.

۲. صفحه ی یادداشتها را در صفحه (ها)ای جداگانه ای بعد از صفحهای آخر متن قرار دهید. آنها را به عنوان زیرنویس، در پایین صفحات ننویسید.

۳. اعداد را در بالای جملات متن به گونهای قرار دهید که تقریباً به اندازه – ی نصف یک حرف یا خط، فاصله داشته باشند؛ مانند این . در کامپیوتر از یک کد پردازشگر لغات استفاده کنید تا اعداد بالانویسی شده را تایپ کند. هر یک از این اعداد باید دقیقاً بعد از مطلبی که به آن برمی گردد، قرار بگیرد که معمولاً در انتهای جمله و بدون هیچ فاصله ای میان دو عدد و لغت یا علائم نوشتاری قرار می گیرد:

سوم آنکه برنامه ای که به دانشجویان درباره ی زبان سیاسی صحیح و اوضاع پردیس دانشکده توصیه می شود، ممکن است باعث راه اندازی تظاهراتی برعلیه سانسور در آزادی بیان توسط اساتید و دانشجویان شود.

نکته: عدد ۱ در بالای جمله ی ذکرشده، به یادداشت شماره ی ۱ در قانون شماره ی ۵ در مطلب زیر برمی گردد.

۴. منابعی که در یادداشتها ذکر شدهاند، حتماً باید در فهرست منابع آورده

شوند؛ مگر اینکه آنها را در مباحث اولیه ی خود در متن ذکر نکرده باشید.

۵. نمونه های زیر، انواع مختلف یادداشت را به شما نشان میدهند.

مطالب ذکر شده اما نامربوط به متن:

افرادی نظیر آدامز، تاکر (۵-۴)، زالرز، یانگ و اسمیت (۵۸۳)، در پژوهش های خود به دنبال مشکلات موجود در زبان درست سیاسی بوده اند. این متخصصان ضرورت احتیاط در برنامه های رؤسایی که معیارهای جدیدی برای بیانات و رفتار دانشجویان و اساتید در نظر می گیرند را ذکر کرده اند. نمی توان با مجموعه قوانینی غیرمنصفانه، بر سوء استفاده های زبانی پرده کشید. پاتریک جرمن راهنمایی هایی چند برای به اجرا گذاردن برنامه ای کارآمد و در عین حالی معقول ارائه می دهد (۷۲-۱۷۰).

منابع فرعی:

برای این منظور، بیانات گیارت (۴-۳)، دو یانگ (۵۷۹)، کینارد (۰۷-۴۰۵) و یانگ (۱۱۹) را ملاحظه کنید.

“مقایسه کنید با کمبل (نقاب ها ۱: ۲۲۵-۱۷۰؛ قهرمان ۴۵-۳۴۲)، فریزر (۳۱۲) و برد(۳۰۰-۳۴۴)

سابقه تحقیق:

برای دستیابی به تحقیقات بیشتر درباره ی تأثیر افراد الکلی بر روی کودکان، حتماً ژورنال تحقیقات درباره ی الکل را برای یافتن مقاله ای از «ولین» و دیگران و همچنین کتابنامه ای در همین زمینه توسط «ارم و ریمر» (۸۷-۲۸۵) را ملاحظه نمایید. علاوه بر این فرزندان افراد الکلی، در «هاولی و براون» مورد گروه درمانی قرار گرفته اند.

منبع مهمی که احتیاج به استنادات درون متنی مکرر دارد:

تمامی منابع مربوط به «شکسپیر»، برگرفته از ویرایش پاروت هستند.

اشعار «درایدن» برگرفته از ویرایش کالیفرنیا از آثار وی می باشند و در متن، برای اولین ارجاع به اشعار، شماره ی جلد، صفحه و سطرهای شعر ذکر شده و در ارجاع های بعدی فقط سطرها بیان شده اند.

ارجاع به مطالب مرجع:

مقایسه کنید با «جیمز برد» که سفیدی وال «ملویل» را “نشانه ای از خداوند علیم” میداند (۲۵۷). «برد» چنین اظهار می کند: “این به معنای چیزی است که ملویل در نتیجه گیری فصل سی و پنجم کتاب موبی دیک، آن را “جریانات دست نیافتنی خداوند مینامد؛ و به خاطر همین جریانات است که وال عظیم سفید، خود تمثیلی اصیل است؛ تمثالی از پیکره ای مقدس” (۲۵۷).برای این منظور مقاله ی «پاتریشیا چافی» را نیز ملاحظه کنید که در آن وی “خانه” را به عنوان تصویری مهم در داستان نویسی «اودورا ولتی» بررسی نموده است.