سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: بیستمین کنگره ملی علوم و صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی ایاسه – عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
سیدحسین جلالی – عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
زهره حاسبی – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

دربسیاری از موارد تجزیه ی غذاها دراثر وجود اکسیژن است روشهای فیزیکی برای حذف اکسیژن همیشه اکسیژن را به طور کامل حذف نمی کند مقداری اکسیژن حدود ۲-۱% دربسته باقی میماند گیرنده های اکسیژن قادرند غلظت اکسیژن را به کمتر از ۰٫۰۱% کاهش داده و درآن سطح نگه دارند برای دست یافتن به این هدف یک جاذب یا جاذب سطحی فیزیکی یا شیمیایی درمواد بسته بندی شرکت داده می شود یا بصورت بالشتک sachet) به بسته اضافه می شود این مقاله به طور عمده برروی تکنولژی های گیرنده اکسیژن با استفاده ااکسیداسیون پودر آهن اکسیداسیون اسید اسکوربیک اکسیداسیون کاتکول اکسیداسیون رنگ فتوسنستیو حساس به نور اکسیداسیون آنزیمی برای مثال گلوکوز اکسیداز و الکل اکسیداز و اسیدهای چرب غیراشباع نظیر اسید اولئیک یا لینولنیک فیلم های گیرنده اکسیژن برچسب ها و درپوشها تاکید دارد.