سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

غزاله کوپایی – دانشجو کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی-آلودگی محیط زیست

چکیده:

آلودگی خاک ها در اثر فعالیتهای انسان ، یکی از خطرات مهم زیست محیطی است . گیاه پالایی عبارت است از استفاده مهندسی از گیاهان سبز شامل گونه های علفی و چوبی برای برداشت مواد آلاینده از آب و خاک یا کاهش خطرات آلاینده های محیط زیست نظیر فلزات سنگین ، عناصر کمیاب ، ترکیبات آلی و مواد رادیواکتیو این مقاله مروری به روشهای مختلف تکنولوژی گیاه پالایی می باشد و همچنین به بررسی تجمع فلزات سنگین سرب و کادمیوم در ریشه و اندام های هوایی گیاهان و اثر اصلاح کننده های خاک و صدمات جبران ناپذیری که این فلزات سنگین ( کادمیوم و سرب ) بر کل اکوسیستم می گذارند پرداخته است .ملاحضه شد که میانگین غلظت سرب و کادمیوم در ریشه و اندام های هوایی با افزایش سطح آلودگی اولیه افزایش می یابد . همچنین بکارگیری EDTA در افزایش غلظت سرب در ریشه و اندام های هوایی بسیار موثر است ولی تاثیر آن در افزایش غلظت کادمیوم در ریشه و اندام های هوایی کمتر از فلز سرب است .