سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار کشاورزی و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

پریسا شاه محمودی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه
شهریار ساسانی – استادیار، عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه،
منصور سراجوقی – استادیار، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد
امین فتحی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام

چکیده:

انسانی که امروز به کمک دانش و صنعت پیشرفته مشکلات بسیاری را از پیش پای خود برداشته، در مقابل، هزاران مساله ناشی ازپیشرفت تکنولوژی بر جمع دشواریهایش افزوده است. آلودگی محیطزیست به وسیله موادآلاینده حاصل ازفعالیت های گونیگونبشری ازجمله فعالیتهای کشاورزی،صنعتی، هستهای وفاضلاب شهری سبب ایجاد مشکلات زیست محیطی، اقتصادی وبهداشتی شده است . گیاه پالایی به عنوان کاربرد گیاهان سبز شامل گونه های گیاهی گراسها، گیاهان پهن بر علییی و بیوبی بیه من یورحذف، جذب یا کم خطرترکردن آلودگیهای زیست محیطیی ن ییر فلیزات سینگین، عناصیر کمییاب، آلودگیهای آلی و ترکیبیترادیواکتیو در خاک، آب یا هوا تعریف می گردد. این تعریف شامل تمام تأثیرات بیولوژیک، شیمیایی و فیزیکی گیاهان میباشد که به جذب، بلوکه کردن، هضم و متابولیسم آلودگیها کمک میباشد.گیاه پالایی، یک تکنولوژی سبز و روشی سازگار با محیط زیستاست و همراه با پالایش خاک، امکان ایجاد فضای سبز در منطقه آلوده را نیز امکانپذیر می سازد. این مهم در کنیار سیایر مزایایروش گیاه پالایی، برتری این روش را نسبت به سایر روشهای مرسوم بیش از پیش آشکار می سازد. به این ترتیب مشاهده می شود که دنیای امروز می تواند با الهام از طبیعت و سیستم نقص ناپذیر بکر آن در راستای اصلاح آنچه بشیر با دست خود خراب کرده است اقداماتی صورت دهد که بی شک سهل تر از پیشگیری از آلودگی منابع به ویژه منابع خاک نیست.