سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حفاظت و برنامه ریزی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهاره هاشمیان – دانشجوی کارشناسی ارشد بوم شناسی آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع
نیلوفر نوروزی – دانشجوی کارشناسی ارشد بوم شناسی آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع

چکیده:

آلودگی به عناصر شیمیایی یکی از عوامل اصلی تخریب محیطزیست محسوب میشود. در میان آلایندههای شیمیایی، فلزات سنگین به لحاظ تأثیرات متعدد اکولوژیکی، بیولوژیکی و بهداشتی از اهمیت ویژهای برخوردارند. تصفیه خاک و هوا برای حذفعناصر آلاینده به ویژه فلزات سنگین با استفاده از تکنولوژیهای زیست محیطی، در بسیاری از کشورهای جهان مرسوم بوده که البته این روش ها بسیار پرهزینه نیز میباشند. یکی از موارد کاربرد زیستپالایی، حذف آلایندهها با استفاده از گیاهان است کهگیاهپالایی نامیده میشود که بنابر تعریف، استفاده از گیاهان برای پاک کردن محیطزیست از عناصر و اجزای خارجی میباشد، کهدر سالهای اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. بهرهگیری از گیاهان برای استخراج فلزات سنگین از خاک روشی نو و امیدبخش برای بهسازی خاکهای آلوده میباشد و اصطلاحا گیاه بهسازی نامیده میشود؛ بنابراین گیاه پالایی فناوری نوپا، ساده وکمهزینه است که در آن از گیاهان برای زدودن آلایندهها از منابع طبیعی استفاده میشود. در این مقاله سعی شده به توضیح درخصوص واکنش گیاهان به فلزات سنگین، کاربرد مهندسی ژنتیک برای بهبود گیاهپالایی، مصرف تولیدات گیاهپالایی و آینده آن پرداخته شود.