سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمد رحیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد گیاهان دارویی دانشگاه زابل
محمدرضا اصغری پور – استادیار گروه زراعت دانشگاه زابل
عبدالشکور رئیسی – دانشجوی کارشناسی ارشد گیاهان دارویی دانشگاه زابل

چکیده:

گیاه پالایی یک تکنولوژی جدید است که در آن از گیاهان برای از بین بردن آلودگی آب و خاک استفاده میشود. آینده بستگی به تکنولوژی های پایداری دارد که چرخه کامل زندگی در محیط زیست، اجتماع و شرایط اقتصادی را تضمین می کند، گیاه پالایی با معنای کلی کاربرد گیاهان برای از بین بردن آلاینده های زیست محیطی و کاهش اثرات سمی آنها بر سلامت انسانها و محیط زیست به حداقل مقدار ممکن است. مهم ترین ترکیبات معدنی آلاینده، فلزات سنگین بوده و میکروارگانیسم های خاک قادر به تجزیه آلاینده های آلی هستند، اما برای تجزیه میکروبی فلزات نیاز به آلی شدن یا تغییرات فلزی آنها وجود دارد که امروزه از گیاهان برای این بخش استفاده می شود. با توسعه طرح های انسان ساخت و آلوده شدن خاک ها به وسیله فلزات سنگین، ساختار خاک برای رشد و توسعه گیاهان مسموم و خطرناک می شود و تنوع زیستی خاک رانیز بهم می ریزد. زیست پالایی به عنوان یکی از تکنیکهای پاکسازی محیط زیست، روشی ارزشمند و سازگار با محیط زیست و از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه می باشد.