سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای دانش محوری در مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ابوالفضل درخشان – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
جاوید قرخلو – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

بعد از معرفی کلزای تراریخته مقاوم به گلوفوسینات و پنبه تراریخته مقاوم به بروموکسینیل درسال ۱۹۹۵ کشت گیاهان زراعی تراریخته مقاوم به علف کش به طرز چشمگیری گسترش یافت و در جایی که این گیاهان زراعی دردسترس بود مدیریت علفهای هرز تغییر اساسی پیدا کرد قبل از سال ۱۹۹۵ چندین گیاه زراعی تجاری مقاوم به علف کش به کمک بیوتکنولوژی از طریق گزینش مقاومت در کشت بافت تولید شد با این حال گیاهان زراعی غیرتراریخته مقاوم به علف کش دارای تاثیر تجاری اندکی بود بعد از معرفی سویای مقاوم به گلایفوسیت درسال ۱۹۹۶ و پس از آن با ورود یدگر گیاهان زراعی مقاوم به گلایفوسیت این گیاهان زراعی به خصوص سویا پنبه و کلزا سهم غالب بازار گیاهان زراعی مقاوم را به خود اختصاص داد. سطح بالای پذیرش گیاهان زراعی مقاوم به گلایفوسیت به وسیله کشاورزان آمریکای شمالی موجب کاهش چشمگیر ارزش بازار بقیه علف کشها شد. کاهش بازار علف کش منجر به کاهش سرمایه گذاری برای اکتشاف علف کش شده است کاهش سرمایه گذاری می تواند برای اداره مشکلات مدیریتی علفهای هرز در آینده مسئله ساز باشد با موفقیت چشمگیر گیاهان زراعی مقاوم به گلایفوسیت از معرفی گیاهان زراعی مقاوم به علف کشی که بتوان ان ها را با علف کشهای انتخابی به کار برد بطرز مشهودی ممانعت به عمل آمده است