سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی کاظمی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری زهکشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت.
فردین بوستانی – دکترای تخصصی هیدرولوژی و منابع آب، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد
ناصر طالب بیدختی – دکترای تخصصی عمران و محیط زیست، استاد دانشگاه شیراز.

چکیده:

انسانها در هر زمان به تناسب نیازی که احساس میکنند برای سازگار کردن شرایط جغرافیایی، تغییراتی در اکوسیستم محیط خود بوجود میآورند. منطقه لارستان نیز از این قائده مستثنی نبوده و از خصوصیات اقلیم گرم و خشک آن، دیوارهای بلند و سایهدار، بادگیرها و از همه مهمتر و گستردهتر آبانبارها میباشد. کمبود شدید منابع آب شرب، موجب شده تا ساکنان این منطقه با بهرهگیری حداکثر از آب باران و نگهداری این گوهر ارزشمند در آبانبارها، بهخوبی بر این ۱انجام تحقیق جامعی، به مستند سازی و بررسی آبانبارهای عمومی لارستان و مطالعه T مشکل فائق آیند. در این پژوهش با موردی ۲۱۱ نمونه از آنها پرداخته شد. در این بررسی آبانبارها با توجه به ۱۱ جنبه مختلف تقسیمبندی شدند. در برداشتهای انجام شده که ۵۸ درصد آنها را آبانبارهای شهری، ۹ درصد روستایی و ۳۳ درصد را صحرایی تشکیل می – دهد، بیشترین مشاهدات را میتوان مربوط به پوشش گنبد ۱۰۵ مورد، مخزن استوانه ۱۸۹ مورد، دسترسی به وسیله پلکان داخلی ۲۱۱ مورد، آبرسانی غیر مستقیم ۱۲۸ مورد، تهویه توسط روزنه ۲۰۹ مورد، مصرف آب شرب ۱۴۸ مورد و نمای ساده با ۱۷۶ مورد فراوانی را عنوان نمود. همچنین حجم کل آبانبارهای منطقه که ۶۵ درصد آنها فعال، ۱۷ درصد ۱ میلیون مترمکعب تخمین زده شد . در نهایت اقتصادیترین و / نیمه فعال و ۱۸ درصد غیر فعال میباشند، در حدود ۸۷ بهترین تصمیم جهت جلوگیری از تخریب این پدیده مهم و بقای حیات منطقه، حفظ کاربری ذاتی آبانبارها ارائه گردید