سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

الهه فرازمیرزایی – دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبی
اسداله احمدی خواه – اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
محمدهادی پهلوانی – اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
نادعلی باقری – عضو هیأت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

زودرسی یکی از خصوصیات مطلوب گیاهان دانهای است که گستره سازگاری گیاه را افزایش داده و امکان کشت بیش از یک گیاه زراعی را در هر سال فراهم میکند. در این تحقیق، روشهای گروهبندی فنوتیپی و ژنوتیپی برای گزینش زودرسی در نسلهای اولیه تلاقی برگشتی، مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفتند . با روش تجزیه خوشه ای وارد ۸۰ گیاه نسلBC1F2 حاصل از تلاقی ندا//ندا/صدری) به ۴ گروه مجزا تفکیک شدند که گروه ۱ متشکل از ۹ نمونه با متوسط دوره خوشهدهی۱۰۰/۱ روز بعنوان دیررس ترین و گروه ۴ متشکل از ۲۰ نمونه با متوسط دوره خوشهدهی ۸۹ روز بعنوان زودرسترین تشخیص داده شدند. تکثیرDNA با یک جفت آغازگر اختصاصی ژنHd1 علاوه بر آشکارسازی پلیمورفیسم میان دو والد ندا (دیررس ، ۱۰۵ روز) و صدری (زودرس، ۸۹ روز) توانست تفاوت میان گیاهان نسلهای در حال تفرق BC1F2 و ۱ BC را نیز بخوبی آشکار سازد