مقاله گزارش کمبود فاکتور ۱۳ انعقادی در سیستان و بلوچستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در فصلنامه پژوهشی خون از صفحه ۲۸۲ تا ۲۸۸ منتشر شده است.
نام: گزارش کمبود فاکتور ۱۳ انعقادی در سیستان و بلوچستان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کمبود فاکتور ۱۳
مقاله اختلالات انعقادی
مقاله خونریزی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نادری مجید
جناب آقای / سرکار خانم: ایمانی محمود
جناب آقای / سرکار خانم: عشقی پیمان
جناب آقای / سرکار خانم: درگلاله اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: طبیبیان شادی
جناب آقای / سرکار خانم: علی زاده شعبان
جناب آقای / سرکار خانم: صانعی مقدم اسماعیل
جناب آقای / سرکار خانم: میری مقدم ابراهیم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: کمبود فاکتور ۱۳، یکی از نادرترین اختلالات انعقادی بوده که دارای شیوع ۱ در هر ۱ تا ۳ میلیون نفر می باشد. کمبود این فاکتور موجب بروز تظاهرات بالینی مانند خونریزی مغزی، سقط جنین وخونریزی تاخیری می گردد. مطالعه حاضر در نظر دارد به بررسی علایم بالینی در بیماران مبتلا به کمبود شدید فاکتور ۱۳ بپردازد.
مواد و روش ها: مطالعه توصیفی حاضر طی سال ۱۳۹۰ بر روی ۲۰۵ بیمار مبتلا به کمبود شدید فاکتور ۱۳ در استان سیستان و بلوچستان انجام گرفت. اطلاعات مربوط به علایم بالینی بیماران مبتلا به کمبود شدید فاکتور ۱۳ مراجعه کننده به بیمارستان علی اصغر (ع)، طی این سال ها ثبت گردیده و سپس با آمار توصیفی و نرم افزار ۱۷ SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: از میان شهرستان های استان سیستان و بلوچستان، شهرستان خاش دارای بالاترین آمار (۴۵٫۹%) مبتلایان به کمبود فاکتور ۱۳ بوده و پس از آن شهرستان زاهدان (۱۸٫۵%) بیشترین آمار مبتلایان را به خود اختصاص می دهد. در بین بیماران مورد بررسی، خونریزی از بند ناف به عنوان شایع ترین علامت بالینی اولیه (۸۴٫۴%) گزارش شد و هماتوم (۵۴٫۶%) و خونریزی طولانی از محل زخم (۳۰٫۲%) علایم بالینی شایع دیگر بودند.
نتیجه گیری: استفاده از علایم بالینی در کنار بررسی های آزمایشگاهی می تواند نقش به سزایی در تشخیص بیماران مبتلا به کمبود شدید فاکتور ۱۳ داشته باشد.