مقاله گزارش دو مورد درمان شیلوتوراکس مادرزادی با اکتریوتاید که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۳ در فیض از صفحه ۲۸۱ تا ۲۸۵ منتشر شده است.
نام: گزارش دو مورد درمان شیلوتوراکس مادرزادی با اکتریوتاید
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شیلوتوراکس مادرزادی
مقاله افیوژن پلور
مقاله سندرم دیسترس تنفسی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی سیدمحمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: اصلان آبادی سعید
جناب آقای / سرکار خانم: صفری احمد
جناب آقای / سرکار خانم: میرزایی صنم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: شیلوتوراکس مادرزادی به تجمع مایع لنفاتیک درون فضای پلور گفته می شود. مواردی که به درمان محافظه کارانه پاسخ نمی دهند، معمولا نیاز به جراحی دارند. اگرچه اکترئوتاید (آنالوگ سوماتواستاتین) به طور موفقیت آمیزی برای درمان شیلوتوراکس استفاده شده است، اما مکانیسم اثر آن کاملا مشخص نمی باشد و اعتقاد بر این است که از طریق کاهش جریان لنف احشایی اثر می کند.
معرفی بیمار: در این گزارش به معرفی دو مورد درمان شیلوتوراکس مادرزادی با اکترئوتاید که به درمان حمایتی (حمایت تغذیه ای و درناژ) پاسخ نداده بودند و به دلیل اجتناب سرویس جراحی از مداخله، با هدف کمک به بیمارانجام شده، پرداخته می شود. مورد اول یک شیرخوار ۵۰ روزه با ظاهر سندرم نونان و دیگری نوزادی ۱۸ روزه مبتلا به شیلوتوراکس مادرزادی ایدیوپاتیک می باشد. درمان با بهبودی سریع علائم تنفسی در مدت کوتاهی از شروع مصرف اکترئوتاید همراه بود و بهبودی کامل علائم بالینی در شیرخوار اول ۱۲ روز و در بیمار دوم ۱۰ روز بعد از شروع درمان اتفاق افتاد. انفوزیون اکترئوتاید ابتدا با دوز ۳ mic.gr/kg/hr شروع شد و روزانه۱ mic.gr/kg/hr  افزوده شد و به حداکثر دوز۸ mic.gr/kg/hr  رسید. در پیگیری ۲ ماه بعد بیماران مشکلی نداشتند.
نتیجه گیری: به نظر می رسد درمان با اکترئوتاید به صورت انفوزیون به عنوان روشی موثر و ایمن و جایگزین جراحی در درمان شیلوتوراکس مادرزادی مقاوم در نوزادان و شیرخواران قابل استفاده باشد. البته برای مشخص شدن نقش واقعی اکترئوتاید در درمان شیلوتوراکس مادرزادی نیاز به مطالعات بیشتری می باشد.