سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی پروبیوتیک و محصولات فراویژه

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

فرزاد باقرزاده کاسمائی – دانشجوی دکتری تغذیه طیور، دانشگاه تربیت مدرس
محمدامیر کریمی تشیزی – عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

آفلاتوکسین ها متابولیت های ثانویه سمی هستند که توسط قارچهای رشته ای آسپرژیلوس فلاووس، پاراسیتیکوس و نومیوس تولید می شوند. این قارچها به عنوان آلوده کننده های معمول خوراک شناخته شده هستند. آفلاتوکسین B1 سمیترین نوع آفلاتوکسین و سم رایج در منابع خوراکی می باشد. بلع مایکوتوکسین توسط حیوانات منجر به بروز اثرات پاتولوژیکی متعدد و اغلب سرکوب سیستم ایمنی می گردد. خسارات اقتصادی آفلاتوکسین ها شامل کاهش مصرف خوراک، کاهش رشد روزانه، کاهش یکنواختی گله، افزایش ضریب تبدیل، کاهش وزن کشتار، کاهش تولید تخم مرغ، اندازه تخم مرغ، کیفیت پوسته، جوجه درآوری و افزایش نرخ مرگ و میر می باشد. روشهای موجود برای حذف آفلاتوکسین ها شامل تیمارهای فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی است و البته تاکنون هیچکدام از این روشها به تنهایی موثر و کارآمد نبوده است. روش بیولوژیکی به دلیل کم هزینه بودن و قابلیت استفاده آسان توجه محققان را به خود جلب نموده است. نکته کلیدی در این روش استفاده از میکروارگانیسم جهت کاهش مقدار آفلاتوکسین موجود در خوراک می باشد. اخیرا نقش باکتریهای جنس لاکتوباسلوس در حذف آفلاتوکسین ها مورد تاکید قرار گرفته است. لاکتوباسیلوس رامنوسوس از مرکز کلکسیون قارچها و باکتریهای سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران تهیه گردید. لاکتوباسیلوس پلانتاروم در دمای ۳۷ درجه سلسیوس و در فواصل زمانی مختلف (۰، ۴/۵، ۱۲، ۲۴ و ۷۲ ساعت) به همراه آفلاتوکسین B1 اینگوبه شد و سپس باقیمانده سم در مایع رویی با استفاده از کروماتوگرافی لایه نازک اندازه گیری شد. کاهش افلاتوکسین B1 به صورت درصد گزارش گردید.هدف از مطالعه حاضر ارزیابی توان کاهش آفلاتوکسین ها توسط لاکتوباسیلوس پلانتاروم و تفسیر آن در شرایط عملی بوده است. لاکتوباسیلوس پلانتاروم مورد استفاده در این آزمایش، با توجه به زمان انکوباسیون مقدار متفاوتی از آفلاتوکسین B1 را حذف نمود (۱۹/۴۱ تا ۳۵ درصد). مکانیسم حذف آفلاتوکسین B1 توسط باکتریهای اسید لاکتیک به صورت تجزیه متابولیکی نبوده بلکه از طریق باند شدن این سم به دیواره سلولی باکتریایی می باشد. اما مطالعات بیشتری مورد نیاز است تا مکانیسم دقیق باند شدن و همچنین پایداری کمپلکس سم-باکتری سنجیده شود. به نظر می رسد که استفاده از این باکتری برای بعبود ایمنی زیستی منابع خوراکی و حذف مایکوتوکسین ها بسیار ضروریست.