سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش بین المللی دین در آیینه هنر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محبوبه السادات میرشمسی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری

چکیده:

کیفیت فضاهای معماری سنتی ایران بگونه ای می باشد که علاوه برصورت ظاهرالگوها دارای مفاهیم ژرف درعالم معنا هستند این مفاهیم درآمیزش هنر با حکمت اسلامی تعاریفی خاص می یابند که با بررسی بناهای دوران مختلف قابل استخراج از دل صورت الگوهای مورد استفاده درآن ها می باشد ازجمله فضاهایی که دراین پژوهش ازخلل بررسی نحوه ارتباط بین انواع فضاها درمعماری سنتی ایران بدست آمد حضور فضاهای بینابینی و پیش فضا درروابط فضایی اکثر این بناها می باشد با توجه به تعالیم دینی اسلام و بکارگیری آموزه های آن دردوران مختلف و به کمک واژه شناسی و تفحص درریشه لغات مفهومی متمایز از کیفیت فضا که تمایل به پوشاندن و مستورکردن فضا از دید مستقیم دارد را بعنوان فضای جن نام گذاری می نماییم معنای محوری همه مشتقات ماده جن پوشیدگی است نظیر جنین کودک مستور دررحم – مجنون کسی که عقل او پوشیده است جان ظلمت شب اما معنای کلی مصدر مستورکردن و پوشاندن است که درتوصیف کیفیت فضاهای مذکور بکار برده می شود.