سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش آسیب شناسی آموزش سازمانی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی عطافر – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم اداری و اقتصاد
احمدرضا اخوان صراف – دانشگاه شیخ بهایی، دانشکده مدیریت
مجید آراسته – کارشناس ارشد مدیریت

چکیده:

آموزش الکترونیکی شیوه جدیدی جهت سازماندهی فرآیند آموزش و تسهیل ارتباط میان معلم و شاگرد است. این شیوه آموزشی زمینه های یادگیری مستقل و ارزشیابی نتایج آن به وسیله خود یادگیرنده و سازمان آموزشی را فراهم می نماید. شیوه نوین آموزش الکترونیکی با بکارگیری آخرین دستاوردهای عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات افق های روشنی را در عرصه آموزش ارائه می دهد.رویکرد گسترده به سوی آموزش الکترونیکی گواه این است که سیستم نوین آموزش الکترونیکی فواید و مزایای منحصر به فردی را برای افراد، سازمانها و مراکز آموزش به همراه دارد. شرکت ها با به خدمت گرفتن سیستم آموزش الکترونیکی بهمراه یک طرح پیاده سازی جامع قادر خواهند بود تا از مزایای فراوان آن از قبیل تنوع در آموزش، انعطاف پذیری و سرعت بهره لازم را ببرند.پدیده آموزش الکترونیکی باعث گسترش دامنه آموزش در شرکت ها و سازمان ها شد و همچنین باعث به وجود آمدن تغییر شیوه آموزش از تلاش تاکتیکی برای آموزش کارکنان به تلاش استراتژیک برای به اشتراک گذاشتن دانش و اطلاعات بین کارکنان، مدیران و سازمانهای بیرونی شد. بطوریکه انتقال سریع دانش فنی در بین کارکنان و بخش های مختلف یک سازمان از جمله اساسی ترین عوامل پیشرفت و بالندگی به شمار می رود. اکنون این سؤال پیش می آید که آموزش الکترونیکی تا چه حد پاسخگو به نیاز آموزش در سازمان ها بوده است. مقاله حاضر به دنبال پاسخگویی به این سؤال از دیدگاه مقوله کیفیت است