سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: هفدهمین همایش ملی و سومین سمینار بین المللی بیمه و توسعه

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی شهبازی – دانشجوی دوره دکتری مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیق

چکیده:

بیمه های کلان و سودآور که نقش قابل توجهی در آرامش، ثبات و رشد و توسعه فعالیت های تولیدی و خدماتی ایفا می کنند و در صورت گسترش می توانند بخش قابل توجهی از اهداف کلان صنعت بیمه را محقق سازند، در پرتفوی این صنعت سهم ناچیزی دارند. صنعت بیمه در بخش های گوناگون و معظم و با سابقه اقتصادی کشور چون نفت و گاز و پتروشیمی، برق، صادرات و واردات، تسهیلات بانکی و پروژه های عمرانی دولتی و خصوصی حضوری بسیار کمرنگ دارد. یکی از دلایل مهم این امر را می توان عدم همکاری شرکت های بیمه با هم و عدم مشارکت صحیح و در رابطه با پروژه های بزرگ بیمه های دانست. در محیط رقابتی امروز که رقابت در آن افسار گسیخته است سازمانها قادر نیستند که به صورت انفرادی و تنها با تکیه بر منابع خود به اهداف استراتژیک مورد نظر خود دست یابند و ناچارند با شرکتها و سازمانهای دیگر مشارکت کنند. در صنعت بیمه هم این امر صادق بوده و شرکت های بیمه به دلیل عدم تناسب سرمایه ها و منابع آنها با ارزش ریسک های بزرگ موجود در کشور به تنهایی قادر به پوشش آنها نبوده و علیرغم وجود پوشش های اتکایی اما بدلیل مشکلات خاص آن نیز همچنان مشکل پابرجا بوده و همین امر باعث عدم اطمینان بنگاه های بزرگ نسبت به توانایی هر شرکت بیمه کشور جهت پوشش ریسک ها و ایفای تعهداتشان در صورت بروز خسارت می شود. لذا این موضوع همکاری مشترک و دلسوزانه شرکت های بیمه را جهت فائق آمدن بر مشکلات فوق الذکر می طلبد. یک نوع از این همکاریها، اتحاد استراتژیک است که به ابزار مهمی برای مدیریت کسب و کار جهت بهبود توانایی رقابت سازمان تبدیل شده است و شکاف بین منابع موجود شرکت و الزامات مورد نیاز آینده آن را پر می کند و با ارئه دسترسی سازمانها به منابع بیرونی توسط ایجاد هم افزایی و ترویج یادگیری و تغییر سریع، رقابت جویی سازمانها را افزایش می دهد. در این مقاله سرمایه گذاری مشترک و ایجاد کنسرسیوم های مشترک بعنوان دو نوع از اتحادهای استراتژیک عامل موفقیت صنعت بیمه در جذب پرتفوی بیمه های بنگاه های بزرگ اقتصادی کشور معرفی می گردند.