سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای دانش محوری در مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

وحید یوسفوند – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگل شناسی و اکولوژی جنگل
محمدرضا کاوسی – استادیار گروه جنگلداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
ناصر باقرانی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان
هاشم حبشی – استادیار گروه جنگلداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

اپی فیت ها رستنی هایی هستند که روی شاخه و تنه رستنی های دیگر زیست می نمایند گونه هی لورانتوس Loranthus spp از جمله موخور و چشم بلبلی از مهمترین ماکرواپی فیت های پارازیت می باشند که می توانند به درختان میزبان صدمات جبران ناپذیری وارد کرده و شرایط را برای سایر عوامل خسارت زا مانند آفات عوامل بیماریزای میکروبی جانوران جونده و شرایط نامناسب جوی مساعد می کند در بهار سال ۸۸ مناطق پراکنش پایه های الوده به گیاه لورانتوسط موخور و چشم بلبلی درمنطقه گچان ایلام مشخص و تمامی پایه های آلوده در سطح یکصد هکتار شناسایی گردید. سپس تعداد مورد نیاز پایه های آلوده به اندازه تیمارها جهت انجام مطالعه انتخاب شدند این تحقیق با هدف تاثیر قطع مکانیکی برکنترل گونه های موخور و چشم بلبلی در چهار فصل مختلف و قطع در فواصلمختلف محل اتصال، ۵ ،۱۰ و ۱۵ و ۲۰ و ۲۵ سانتی متری از محل اصتال گونه نیمه انگل به میزبان هرکدام در سه تکرار صورت گرفت. سپس در سال رویشی بعد ۱۳۸۹ میزان جوانه زنی گونه ها براساس تعداد جوانه برروی محل قطع بررسی گردید. نتایج حاصل نشان داد که قطع در تمامی فصول برای کنترل این گونه های نیمه انگل مفید بوده ولی از آنجا که در محل اثر قطع میزبان در تیمارهای بهاره و تابستانه با پاییزه و زمستانه متفاوت بود از این لحاظ چون که تیمارهای بهار و تابستانه در محل قطع فاقد جوانه زنی و تا حدود ۲ تا ۴ سانتی متر نیز خشک شده بود ولی تیمارهای پاییزه و زمستانه با توجه به جوانه زنی میزبان از محل قطع و شادابی نیز می توان نتیجه گرفت که برای کنترل این گونه های نیمه انگل از قطع مکانیکی در فواصل کوتاه تر از محل اتصال عدم تفاوت در تمامی تیمارها و در فصول خواب پاییز و زمستان استفاده کرد.