سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

محمد رحیم رهنما – دانشیار گروه جغرافیا،دانشگاه فردوسی مشهد
عزت الله مافی – دانشیار گروه جغرافیا،دانشگاه فردوسی مشهد
احمد آفتاب – کارشناسی ارشد جغرافیا برنامه ریزی شهری

چکیده:

شاید مهمترین راه مقابله با معضلات ترافیکی کلانشهر مشهد یافتن روشهایی جهت کاهش تقاضای سفر باشد بدین منظور دراین پژوهش برای تعیین میزان تولید و جذب سفر کاربری های ورزشی درهریک از نواحی و مناطق ترافیکی شهرمشهد از مدل رگرسیونی چندمتغیره درقالب نرم افزار spss استفاده شده است نتایج حاصل از تحلیل نشانمیدهد که مناطق ترافیکی ۱و۲ به ترتیب با ۴۲/۸ و ۱۵/۴ درصد جذب سفرپرترافیک ترین مناطق و مناطق ۱۴و۱۵ به ترتیب با ۰/۲۶ و ۰/۲۹ درصد کم ترافیک ترین مناطق ترافیکی مشهد می باشد این درحالی استکه مناطق ترافیکی ۱و۲ به ترتیب با ۱۸ و ۱۴/۳۱ درصد بیشترین ومناطق ۱۴و۱۵ به ترتیب با صفر و ۱/۱ درصد کمترین سفرهای ورزشی را جذب می کنند به عبارت دیگر پرترافیک ترین مناطق شهر مشهد جذب کننده بیشترین سفرهای ورزشی نیز می باشند درحالیکه ضرورتی برای ورود این گونه سفرها به پرترافیک ترین مناطق شهری مشهد وجود ندارد.