سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش مدیریت بحران در صنعت ساختمان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدحسین اصفهان – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران-راه و ترابری؛ دانشگاه بین المللی امام خم
مهدی بیطرفان – دانشجوی دکترای مهندسی زلزله، پژوهشکده شاخص پژوه، اصفهان
امین محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران – برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده حمل و نق
فرزاد اکبری – کارشناسی ارشد عمران – راه و ترابری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان

چکیده:

فضاهای زیرین شهرهای امروزی به واسطه افزایش جمعیت، توسعه تکنولوژی، افزایش تهدیدات نظامی و صرفه جویی های اقتصادی به فضایی پیچیده اما مهم و کارا تبدیل شده است. این اهمیت وافر را می توان در احداث انواع سازه های زیر زمینی نظیر تونل ها، شبکه مترو، مخازن زیر زمینی و پارکینگ ها مشاهده نمود. اما استفاده بهینه و ایمن از این نوع سازه ها نیازمند رعایت اصول خاصی است. در اجرای عملیات حفاری تونل ها و فضاهای امن زیر زمینی مشکلات متعددی همیشه پیش روی اجرا کنندگان آن وجود دارد که اغلب روند پیشرفت کار را با کندی یا توقف مواجه می سازد. یکی از این مشکلات هجوم آبهای زیر زمینی به داخل تونل و یا فضاهای زیر زمینی می باشد که در مناطق آبدار و در لایه های خاصی با وضعیت ساختاری ویژه آن به وجود می آید این مشکل در تونل هایی که با شیب منفی حفر می گردند بیشتر نمایان می شود بطوریکه همیشه باید تمهیدات ویژه ای جهت مقابله با مشکل مذکور اندیشیده شود. آب های زیرزمینی یکی از بزرگترین مشکلات در فضاهای زیرزمینی می باشد که عملیات احداث فضاهای امن زیرزمینی را با مشکل مواجه می سازد. با توجه به اهمیت وجود آب های زیرزمینی در ساخت تونل و فضاهای امن زیرزمینی، در این مقاله توضیحاتی راجع به شناسایی آبهای زیرزمینی، حرکت آبهای زیرزمینی در داخل زمین و کیفیت آبهای زیرزمینی ارائه می شود. در ادامه نیز مطالب مربوط به انتقال آبهای زیرزمینی به بیرون از تونل یا فضای امن و یا هدایت آن به مخزنی به منظور استفاده از آن مورد بررسی قرار می گیرد.